ქართულ-რუსული ერთიანობის წმიდა სიმბოლო დონბასში

ათონის მთის ბერებმა დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის მებრძოლებს კურთხევა მისცეს მოძალადეებთან საბრძოლველად. დაუნდობელი ომით მოცულ დონბასში ათონიდან რამდენიმე წმინდა ხატი ჩამოაბრძანეს, მათ შორის, სასწაულთმოქმედი ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ასლი (მართლმადიდებლური ტრადიციით, სასწაულთმოქმედი ხატის ასლი ორიგინალის აბსოლუტურად იდენტური თვისებების მატარებელია, სულიერი თვალსაზრისით). ამის შესახებ პორტალი «Русская весна» იუწყება.

  საქართველო ბოლო დროს „სააკაშიზმით“ უფრო გახდა ცნობილი ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის, რუსეთსა და უკრაინაში. ამიტომ მისასალმებელია, რომ ამჟამად ჩვენი ქვეყანის სახელი  სულ სხვა კონტექსტში ჟღერს და ქრისტიანობის ერთ-ერთ უდიდეს სიწმინდესთან - ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედ ხატთან ასოცირდება. ოდესღაც ქართველები დიდი ქრისტიანული ფასეულობების სადარაჯოზე ვიდექით, რასაც მოწმობს ათონის ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ისტორია (ინფორმაცია ამის შესახებ იხ.: Pravmir.ru). იმედია, მომავალშიც ასე იქნება. მართლმადიდებლებს, მათ შორის, რუსებსა და ქართველებს, ბევრი ერთობლივი სიწმინდე გვაქვს და დონბასში ამის დადასტურება კიდევ ერთხელ მოხდა!

  ჩვენმა საზოგადოებამ უნდა შეიგნოს, რომ დღეს უკრაინაში ადგილი არ აქვს ჩვეულებრივ სამხედრო-პოლიტიკურ კონფლიქტს, ეს არ არის ბრძოლა რუსულ და უკრაინულ სახელმწიფოებს შორის. ეს არის ბრძოლა მართლმადიდებლობის წინააღმდეგ, რომლის გამჩაღებლები დასავლეთში არიან. ჩვენ სოლიდარულნი უნდა ვიყოთ მართლმადიდებელი რწმენის,  დიდი მართლმადიდებელი ცივილიზაციის დამცველებთან, რომლებიც გმირულად იბრძვიან დონბასში არა უკრაინელი ხალხის, არა თუნდაც უკრაინელი ჯარისკაცების, არამედ ფაშისტური პოლიტიკის წინააღმდეგ, რომელიც იგივეა, რაც ანტიქრისტიანული, ანტიმართლმადიდებლური პოლიტიკა.

   ჩვენი ინსტიტუტი მოკლე ხანში გამოსცემს სპეციალურ გამოკვლევას, მიძღვნილს უკრაინაში ბოლო დროს განვითარებული მოვლენებისათვის. ეს გამოკვლევა ბროშურის სახით დაიბეჭდება და გავრცელდება საქართველოს მოსახლეობაში უშუალოდ, ასევე, რა თქმა უნდა, ინტერნეტის საშუალებით.

 

ქართულ-რუსული ერთიანობის წმიდა სიმბოლო დონბასში

ევროპასთან ქაღალდზე ასოცირება და ნაღდი რუსული ფული

ინფორმაცია: Россия определилась со списком приоритетных стран по поставкам продовольствия в страну, которое ранее импортировалось из стран, попавших под российские санкции, сообщил в субботу в программе "Вести" на канале "Россия 1" министр сельского хозяйства Николай Федоров.

"Перспективные для нас страны по поставке овощей и фруктов - это Азербайджан, Узбекистан, Армения, Таджикистан, в какой-то мере Киргизия. Рядом находятся Турция, Иран, Сербия. Очень перспективные страны - Иран, Марокко, Египет - они нуждаются в нашей продукции, в частности, в зерне и растительном масле, а мы нуждаемся в овощах, фруктах, ягодах и цитрусовых", - цитирует министра "Интерфакс".

По его словам, очень мощный рынок, который "стучится в наши двери", - страны Латинской Америки. "Это Чили, Аргентина, Парагвай, Эквадор, Перу. Мы ведем с ними переговоры, и они уже выстроились в очередь, чтобы увеличить нам поставки своей продукции", - сказал Федоров.

 იმ ქვეყნების სიაში, რომლებიც რეალურ სარგებელს ნახავენ ევროკავშირსა და რუსეთს შორის არსებული სანქციებით, საქართველო, მოლოდინისამებრ, არ არის. სამაგიეროდ, საქართველოს აქვს "ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულება". ევროპული ქაღალდი, ნაცვლად რუსული ფულისა.

  მხოლოდ ასე, სარკაზმით შეიძლება დღეს არსებული ვითარების კომენტირება.

17 და 19 ივლისს განხორციელებულ ქსენოფობური ქმედებებთან დაკავშირებით

 თბილისში ორი სამარცხვინო ფაქტი მოხდა: ტელეკომპანია ”რუსთავი 2”-ის ეთერში ერთ-ერთმა ცნობილმა ჟურნალისტმა დ. ობოლაძემ რუსებს, მთელ რუს ერს, და მათთან ერთად, საქართველოს მოქალაქე რუსებს  ”ღორები” უწოდა - ”ყველა რუსი არის ღორი”, განაცხადა მან. სტუდიაში მყოფი დაბნეული ქალბატონების გასაგონად კი დაიღრიალა: ”ამ სტუდიაში ერთი რუსული სიტყვა არ გავიგო!”

  ობოლაძის ამ ფაშისტურ განცხადებებს არასამთავრობო ორგანიზაციათა ჯგუფი, მათ შორის, ევრაზიის ინსტიტუტიც,

17 და 19 ივლისს განხორციელებულ ქსენოფობური ქმედებებთან დაკავშირებით

აფხაზეთი და რეალური შანსი რეგიონული თანამშრომლობისთვის

 პრეზიდენტ ანქვაბის გადადგომის შემდეგ, აფხაზეთში მთელი რიგი საკითხებისადმი უფრო ჯანსაღი და

აფხაზეთი და რეალური შანსი რეგიონული თანამშრომლობისთვის

სლავიანსკის ჩაბარება და მოულოდნელი საფრთხეები საქართველოსთვის

   თვეების მანძილზე ნატანჯ დონბასურ ქალაქებში - სლავიანსკსა და კრამატორსკში კვლავ უკრაინის სახელმწიფო დროშა ფრიალებს. დონბასელმა მებრძოლებმა აღნიშნული ქალაქები უმძიმესი ბრძოლების შემდეგ დატოვეს.

   რას უნდა მოასწავებდეს უკრაინული ჯარის მიერ სლავიანსკისა და კრამატორსკის დაკავება? შეიძლება იმის თქმა, რომ აღმოსავლეთ უკრაინაში მიმდინარე ომის ბედი უკვე გადაწყდა? ნუთუ რუსეთმა პოზიციები დათმო და ჯერ კიდევ ჩამოუყალიბებელი ნოვოროსიის მომხრეები მიატოვა? დაბოლოს, რა საფრთხეები ჩნდება საქართველოსათვის, რაზეც ჩვენ უკვე სტატიის სათაურში მივანიშნეთ?

   მე ჩემს ვერსიას შევთავაზებ საზოგადოებას, რა თქმა უნდა, არსებული ფაქტების ანალიზიდან გამომდინარე. პირველი ფაქტი, რომელიც იქცევს ყურადღებას: სლავიანსკზე უკრაინული შენაერთების ტოტალურ საარტილერიო შეტევას, რომლის შემდეგაც იქნა დატოვებული ქალაქი, წინ უსწრებდა პრეზიდენტ პოროშენკოს მიერ გამოცხადებული ცეცხლის შეწყვეტა, რომელიც ისევ პოროშენკომ გააუქმა 30 ივნისს.  მანამდე მემარჯვენე სექტორის მიერ კიევში ორგანიზებულ იქნა საპროტესტო აქციები, ცეცხლის შეწყვეტის გაუქმების მოთხოვნით. პოროშენკომ თავისი გადაწყვეტილება ამ აქციების შედეგად თუ არა, დროის თვალსაზრისით, მათ შემდეგ მიიღო. რაც შეეხება სლავიანსკისა და კრამატორსკის დატოვებას დონბასელი მებრძოლების მხრიდან,  ყურადღებას იქცევს ის, რომ ამ ქალაქებიდან ევაკუაციისას მებრძოლებს თითქმის არ ჰქონიათ დანაკარგი ცოცხალ ძალაში, ასევე მინიმალური ზარალი განიცადეს მათ საბრძოლო შეიარაღების თვალსაზრისით. მართალია, ამას თავად დონბასელები ამბობენ და რუსული მასმედია ავრცელებს, მაგრამ ეს რომ სიმართლე არ იყოს, უკრაინული მხარე სიამოვნებით გაავრცელებდა დახოცილი სეპარატისტების ამსახველ ფოტო-ვიდეომასალას, ეს კი არ მომხდარა.

   ამ ფაქტებიდან გამომდინარე, სავსებით ლოგიკურად ჩნდება ვერსია, რომ სლავიანსკისა და კრამატორსკის ჩაბარება შეგნებულად მოხდა. დონბასელი მებრძოლების ლიდერი იგორ სტრელკოვი (გირკინი) აცხადებს, რომ სლავიანსკიდან და კრამატორსკიდან უკანდახევა სამხედრო თვალსაზრისით მიზანშეწონილია, ძალების რაციონალური გამოყენების მიზნით. მებრძოლები ახლა საკუთრივ დონეცკსა და ლუგანსკს უკეთ გაამაგრებენ, ბევრად უფრო დიდ და სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ქალაქებს, ვიდრე სლავიანსკი და კრამატორსკია. მაგრამ გარდა სამხედრო მიზანშეწონილობისა, მე პირადად პოლიტიკურ გარიგების შესაძლებლობასაც ვვარაუდობ, კერძოდ: უკრაინის ახალმა პრეზიდენტმა პოროშენკომ ცეცხლის შეწყვეტის გამოცხადების შემდეგ მემარჯვენე ძალების მხრიდან დიდი ზეწოლა განიცადა, პოროშენკო ამიტომ ყველანაირად ცდილობს, გამოვიდეს ოლიგარქის ამპლუადან და დაიმკვიდროს ძლიერი სამხედრო-პოლიტიკური მმართველის იმიჯი, რომელიც ქვეყანას აერთიანებს და იქ წესრიგს ამყარებს. აღნიშნული მიზეზით, პოროშენკოს ჰაერივით სჭირდებოდა საკუთარი თავის ასოცირება სამხედრო წარმატებებთან. სწორედ ეს მოხდა სლავიანსკში, პოროშენკომ თავის პერსონას მიაწერა ეს გამარჯვება - სლავიანსკში უკრაინული დროშა პოროშენკოს ბრძანების საფუძველზე აღიმართა და სწორედ ასე გაპიარდა მასმედიაში (პოროშენკოს ისედაც ავადმყოფური მიდრეკილება აქვს თვითრეკლამისაკენ).

   მაგრამ სავარაუდებელია, რომ ასეთი „გამარჯვება“ პოროშენკოს რუსებმა აჩუქეს და სლავიანსკიდან მეამბოხეთა გაყვანა შეთანხმებით მოხდა. ეს მით უფრო საფიქრებელია, რომ პრესაში მათთვის კორიდორის გაკეთების შესახებ ცნობებიც გაჩნდა. რუსეთს ეს პოლიტიკურად სავსებით აწყობს, რადგან პოროშენკოს საშუალება ეძლევა, უკეთ გაუძლოს მემარჯვენეების ზეწოლას მომავალში და კვლავ აღადგინოს ცეცხლის შეწყვეტა, სამშვიდობო პროცესის დაწყების მიზნით. რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის ლავროვისა და მისი გერმანელი კოლეგის შტაინმაიერის ერთობლივი მოწოდება, აღდგეს ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმი, შემთხვევითი არ არის. გამოდის, რომ რუსეთმა პოროშენკოს მისცა შანსი, ღირსეულად გამოვიდეს მძიმე მდგომარეობიდან და „გამარჯვებულის“ პოზიციიდან ჩაერთოს სამშვიდობო პროცესში, ყოველ შემთხვევაში, შეწყვიტოს ცეცხლი და გაითვალისწინოს არსებული რეალობა.

   რამდენად რეალისტურია რუსეთის მოლოდინი იმასთან დაკავშირებით, რომ პოროშენკო ამ სიგნალს მიიღებს და სწორად აღიქვამს, ძნელი სათქმელია. შესაძლოა, რუსები შეცდნენ და არასგზით არ უნდა დაეშვათ დონბასელი მებრძოლების უკან დახევა, თუმცა ჯერ-ჯერობით ამის მტკიცება არ შეიძლება.

   ნებისმიერ შემთხვევაში, აშშ გააგრძელებს რუსეთის წინააღმდეგ ირიბ მოქმედებებს როგორც უკრაინაში, ისე სხვა რეგიონებში, მათ შორის, კავკასიაში. აშშ მთავარი ამოცანაა, საქართველოში არ დაუშვას რუსეთთან პოლიტიკური დაახლოების სულ უფრო მზარდი საზოგადოებრივი განწყობების რეალიზება. აშშ ტრადიციულად არც ისლამისტების მხარდაჭერაზე იტყვის უარს - როდესაც ისლამისტები ებრძვიან რუსეთს, ისინი „კარგი ისლამისტები“ არიან. იგივე ითქმის სირიის, ერაყის, ავღანეთის, ლიბიის და სხვა ქვეყნების მაგალითებზე - ამერიკა ლოიალურად, ან, სულ ცოტა, ნეიტრალურად არის განწყობილი იმ ისლამისტების მიმართ, რომლებიც ვაშინგტონისთვის არასასურველ სახელმწიფოებსა და მთავრობებს ებრძვიან. რასაკვირველია, ამერიკელებმა 11 სექტემბრის მერე იციან, რომ ისლამისტების ნაწილი ადრე თუ გვიან მათაც დაუპირისპირდება, მაგრამ ამას უფრო ეგუებიან, ვიდრე მსოფლიო ბატონობის მოჩვენებით წარმოდგენაზე უარის თქმას. შესაბამისად, ისლამისტურ ფაქტორს აშშ პოლიტიკურ იარაღად იყენებს კავკასიის რეგიონში, რათა რუსეთის პოზიციები შეასუსტოს.

   წესით და რიგით, ქართველი ადამიანისათვის გაუგებარი არ უნდა იყოს, რომ ისლამისტური საშიშროება ცალკე, როგორც ასეთი, ან მხოლოდ რუსეთის წინააღმდეგ მიმართული, ვერ იარსებებს. იგი პირველ რიგში საქართველოსთვის წარმოადგენს საფრთხეს. შეერთებულ შტატებს ეს, რა თქმა უნდა, არ აინტერესებს. ამიტომ ისევ და ისევ ჩვენ, ქართული საზოგადოების წარმომადგენლებმა, უნდა გავამახვილოთ ყურადღება მოცემულ საფრთხეებსა და რისკებზე. სწორედ ამ მიზნით, ევრაზიის ინსტიტუტმა 4 ივლისს, რუსეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტთან ერთად, თბილისში, სასტუმრო „ამბასადორში“, გამართა მრგვალი მაგიდა თემაზე - „ისლამისტური იდეოლოგია და კავკასიის რეგიონის უსაფრთხოების პრობლემები“. კონფერენციის მონაწილე ქართველმა და რუსმა ექსპერტებმა, საქართველოში მცხოვრები ტრადიციული რელიგიური უმცირესობის (კერძოდ, ისლამის) წარმომადგენლებმა, ხაზგასმით აღნიშნეს ისლამის აგრესიული ვერსიის გააქტიურება რეგიონში, რომელიც გარე ძალების მიერ იკვებება. რუსეთის სტრატეგიული ინსტიტუტი ისლამიზმის პრობლემებს სკრუპულოზურად შეისწავლის. ამ საბიუჯეტო ინსტიტუტის წარმომადგენელმა (რომელიც სტრუქტურულად რუსეთის პრეზიდენტს ექვემდებარება) ა. ატაევმა ჩატარებული კვლევების ერთი ნაწილი წარადგინა ქართული საზოგადოების წინაშე, რომელიც ისლამისტების მხრიდან სოციალურ ქსელებში გაშლილ აქტიურობებს მოიცავდა. სამწუხაროდ, საქართველოში არათუ მსგავი კვლევები, არამედ საერთოდ არანაირი პოლიტოლოგიური კვლევა არ ტარდება სახელმწიფოს მხარდაჭერით. მხოლოდ ის ინსტიტუტები მუშაობენ, რომლებსაც აშშ და სხვა დასავლური სახელმწიფოები აფინანსებენ და თავიანთ ჭკუაზე ამუშავებენ კიდეც. ამიტომ ევრაზიის ინსტიტუტი ეცდება, რუს კოლეგებთან თანამშრომლობის გზით, ასეთი ტიპის კვლევები საქართველოშიც განახორციელოს. ეს მით უფრო საშური საქმეა, რომ მრგვალ მაგიდაში მონაწილე ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის წარმომადგენელმა, მიტროპოლიტმა, რუსთავისა და მარნეულის ეპისკოპოსმა, შესანიშნავმა და ღრმად განსწავლულმა სასულიერო მოღვაწემ და უსათნოესმა პიროვნებამ - მეუფე იოანემ (გამრეკელი) განაცხადა: „დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე ამგვარი პრობლემების მოგვარება ჩვენ, ქართველებს, არ გვიწევდა, ამას ჩვენს ნაცვლად აგვარებდნენ. დღეს ჩვენ ყველას, საბჭოთა კავშირის ყოფილ რესპუბლიკებს, საკუთარი ინტერესები გვაქვს, დამოუკიდებელი სახელმწიფოები ვართ, მაგრამ ერთმანეთის გარეშე მაინც არ შეგვიძლია ცხოვრება“.

 

 გულბაათ რცხილაძე

წყარო: გაზეთი "საქართველო და მსოფლიო" - იხ. 9 ივლისი, 2014.

სლავიანსკის ჩაბარება და მოულოდნელი საფრთხეები საქართველოსთვის

ქართველების გამოძევება გერმანიიდან „ასოცირების“ დღესასწაულზე

  ბავარიის საზოგადოებრივი ტელერადიოკომპანია იუწყება, რომ გასულ სამშაბათს (ე. ი. ახალ დიდ ქართულ ეროვნულ „დღესასწაულის“ - ე. წ. ევროასოცირების ხელშეკრულების გაფორმებამდე სამი დღით ადრე) ბავარიის ქალაქ ჰამელბურგიდან 21 წლის ქართველი ქალი სამი მცირეწლოვანი ბავშვით, პოლიციის ძალით პოლონეთში გააძევეს, სადაც მათი ბედი გაურკვეველია. ბავარიის პოლიციის განცხადებით, ქართულმა ოჯახმა თავშესაფრის თხოვნა პოლონეთში უნდა გააფორმოს.

  გაძევება 6 პოლიციელის მიერ განხორციელდა, სამანქანო გზით. საინტერესო ის არის, რომ პოლიცია არ დაელოდა ქალის მეუღლისა და ბავშვების მამის მოძებნას, რომელიც სავარაუდოდ, პოლიციის გამოჩენისას გაიქცა. ასე რომ, მცირეწლოვანი ბავშვები და ახალგაზრდა ქალი ოჯახის უფროსის გარეშე გააძევეს. პოლიციის ქმედება ბავარიის შინაგან საქმეთა მინისტრმა გაამართლა.

  ეს ფაქტი უბრალოდ სიმბოლოა იმისა, რომ საქართველოს არაფერი კარგი ამ „ასოცირებით“ არ მოელის. რა თქმა უნდა, ამ ხელშეკრულების ზედმეტად დრამატიზებაც არ ღირს, მაგრამ მისი გაფეტიშება და ქვეყნის ხსნად წარმოჩენა ბევრად უფრო დიდი უტვინობა და მეტიც, დანაშაულია. საქართველოს არც სავიზო რეჟიმის ლიბერალიზაცია ელის ევროპის მხრიდან, არც სხვა რაიმე სახის რეალური მხარდაჭერა. ასოცირების ხელშეკრულება, როგორც ჩვენ უკვე აღვნიშნავდით, საქართველოში ბიუროკრატიისთვის არის მომგებიანი - იმ ბიუროკრატიისა, რომელიც ნათესაობრივი პრინციპით ირჩევა, საკუთარ თავს უზარმაზარ პრემიებს უნიშნავს და ამავე დროს, ქვეყნის მართვის სადავეები თითქმის უკვე გაშვებული აქვს ხელიდან.

ქართველების გამოძევება გერმანიიდან „ასოცირების“ დღესასწაულზე

„კაგებეს“ გაღვიძება ირაკლი ალასანიაში და ანტიქართული შეთქმულება

ევრაზიის ინსტიტუტის გამგეობის განცხადება:

  უკვე ბევრი რამ ითქვა და დაიწერა თავდაცვის მინისტრის, ირაკლი ალასანიას პროვოკაციულ მიმართვაზე ჩრდილოატლანტიკური ალიანსისადმი, რომ საქართველოში განთავსებულ იქნას ამერიკული ანტისარაკეტო სისტემა. სიფრთხილით გამორჩეული, ნაკლებად ემოციური ალასანია ასეთ თამამ განცხადებას საკუთარი ინიციატივით ვერ გააკეთებდა.  მაგრამ ალასანიას უკან ამ შემთხვევაში არ დგას საქართველოს მთავრობა - ეს ოფიციალურად იქნა განმარტებული. ბუნებრივია, ალასანიას არც ხალხში რეიტინგის აწევის პრობლემამ უბიძგა ამგვარი განცხადების გაკეთება, ვინაიდან დღესდღეობით საქართველოს მოსახლეობა ჯანსაღად უყურებს ვითარებას და ხედავს, რომ რუსეთთან კეთილმეზობლობის გარეშე ჩვენს ქვეყანას მომავალი არ უწერია, შესაბამისად, საქართველოს ტერიტორიის მილიტარიზაციას ხალხი მხარს არ უჭერს.

   გამოდის, რომ ალასანია დასავლეთის „გარკვეული წრეების“ იმედად აკეთებდა ზემოთ აღნიშნულ, ცალსახად უპასუხისმგებლო და ანტისახელმწიფოებრივ განცხადებას. მაგრამ ეს ყველაფერი როდია. ბოლო დრომდე მუდამ ჭაობივით ჩუმი ალასანია არ ცხრება და ახლა უკვე პირდაპირ ადამიანის უფლებების ფეხქვეშ გათელვის მოწოდებებით გამოდის. კერძოდ, თავდაცვის მინისტრის აზრით, დღეს არსებული სიტუაციაროდესაც პოლიტპატიმრის სტატუსით გათავისუფლებული პირები ნატო-სა და ევროკავშირის წინააღმდეგ გამოდიანმაღალი კონტრდაზვერვითი საფრთხის შემცველია და ამნისტიის დროს პარლამენტს ამაზე მეტი დრო უნდა დაეხარჯა. მინისტრი პირდაპირ ამბობს, რომ სააკაშვილის მიერ ნატანჯი ის პოლიტპატიმრები, რომელთა პოლიტიკური მრწამსი არ შეესაბამება ხელისუფლების ოფიციალურ საგარეო კურსს, აღებულს ნატოსა და ევროკავშირზე, ციხიდან არ უნდა გამოეშვათ. გამოდის, რომ ამ ხალხს, ალასანიას ნება რომ იყოს, კვლავ საპატიმრო ელოდება, რაღაც „კონტრდაზვერვითი საფრთხის“ საფუძველზე.

   ევრაზიის ინსტიტუტში ორი ასეთი ყოფილი პოლიტპატიმარია წარმოდგენილი - საერთაშორისო სამართლის მაგისტრი შოთა აფხაიძე და სამხედრო ოფიცერი, პოლკოვნიკი კობა ოთანაძე. ორივე მათგანი, ირაკლი ალასანიასგან განსხვავებით, ანალიტიკურად აღიქვამს საქართველოს მდგომარეობას და გარესამყაროს მარტივ, შავ-თეთრ ფერებში არ ხატავს. ანუ, ისინი არ არიან ნატოსა და ევროკავშირში საქართველოს უპირობო წევრობის მომხრენი. სწორედ ამ მიზეზით, ამჟამად მათ თავისუფალ არსებობას და აზრის გამოხატვას საფრთხეს უქმნის დღევანდელი თავდაცვის მინისტრი - საბჭოთა კაგებეს მაღალჩინოსნის ოჯახში დაბადებული, საეჭვო ქუჩური წარსულის მქონე, სააკაშვილის რეჟიმის ერთგული მსახური (ერთგული მანამ, სანამ რეჟიმი მყარად იდგა ფეხზე), კაგებეს გენერალ იგორ გიორგაძის ნათლული (ეს ისე, „კონტრდაზვერვითი“ ამბებისათვის) ირაკლი მამიას ძე ალასანია.

   ვინაიდან საქართველოში არ არსებობს განვითარებული სამართლებრივი სისტემა, სამართლიანი სასამართლო და ქვეყანაც მხოლოდ ფორმალურ სუვერენიტეტს ფლობს, ევრაზიის ინსტიტუტი სამართლებრივ პასუხს ვერ მოსთხოვს თავდაცვის მინისტრს, თუნდაც მისი აშკარად ანტიდემოკრატიული განცხადების გამო. მხოლოდ ინტერესის დაკმაყოფილების მიზნით, იმის მოსასინჯად, თუ როგორ აღიქვამენ საქართველოს „დასავლელი მეგობრები“ მოცემულ ვითარებას, ჩვენ წინამდებარე განცხადებას გავუგზავნით „შესაბამის ორგანოებს“ - საქართველოში წარმოდგენილ ამერიკულ და ევროპულ დიპლომატიურ მისიებს - საქართველოს ხელისუფლების რეალურ მმართველებს. საინტერესოა, აუწევენ ისინი ყურს „თავიანთ ნაბიჭვარს“ (ფორმალურად მაინც რომ დაადასტურონ დემოკრატიის პრინციპების პრიორიტეტულობა) თუ პირში წყალს ჩაიგუბებენ?!

  სხვა მხრივ კი, საზოგადოების ყურადღებას გავამახვილებთ შემდეგ გარემოებაზე: ხელისუფლების რადიკალური პროდასავლური ფრთა, „ნაცმოძრაობასთან“ სრულ თანხმობაში, ქართულ საზოგადოებას თანდათან აჩვევს აზრს, რომ აუცილებელია საქართველოს ინტეგრირება დასავლურ სტრუქტურებში (პირველ ყოვლისა, ნატოში), თუნდაც ეს აფხაზეთსა და სამაჩაბლოზე ფაქტობრივად უარის თქმას მოასწავებდეს. ეს ძალები ასევე არ იშურებენ ენერგიას, რომ რუსეთთან რის ვაი-ვაგლახით დაწყებული ეკონომიკური დათბობის პროცესი არ გადაიზარდოს პოლიტიკურ დათბობაშიც. მეტიც, ისინი ყველაფერს აკეთებენ იმისათვის, რომ რუსეთის სრული დემონიზაცია მოხდეს ხალხის თვალში. საინტერესოა, რომ ამ პროცესში ზოგიერთი სასულიერო პირიც არის ჩართული - განსაკუთრებით გააქტიურდა სააკაშვილის რეჟიმის ფეხის მბანველი და სანაცვლოდ ფუფუნებაში მცხოვრები, ცხვრის ქურქში გადაცმული მტაცებელი ერთი-ორი ეპისკოპოსი და რამოდენიმე მღვდელი.

    ვფიქრობთ, ქვემოთ წარმოდგენილი განცხადებები, რომლებიც გაკეთდა ალასანიას პირველ განცხადებასა და ბოლო განცხადებას შორის დროის მონაკვეთში, კომენტირებას არ საჭიროებს, ეს პირები - პარლამენტის კომიტეტის თავმჯდომარე, მთავრობის წევრი, ეპისკოპოსი, ჟურნალისტი, უცხოელი დიპლომატი - საკუთარ თავს არ მალავენ.

თედო ჯაფარიძე - საქართველოს საგარეო ურთიერთობათა საპარლამენტო კომიტეტის თავმჯდომარე (ვილნიუსის ნატოს საპარლამენტო ასამბლეის პოლიტიკური კომიტეტის სხდომა, 30.5.2014): "ნატო-ს წევრი ქვეყნების დიდი ნაწილი იზიარებს საქართველოს ურყევ არჩევანს და მათ კიდეც გამოხატეს მტკიცე მხარდაჭერა ჩვენი ნების მიმართ, რომ სამოქმედო გეგმა სექტემბრის სამიტზე იქნას მიღებული. სხვების აზრით კი, ჩვენ უნდა დავჯერდეთ ნატო-ს წევრობის პერსპექტივას და გავააქტიუროთ რუსეთთან დიალოგი. მოვლენათა განვითარების ჭრილში, დიალოგი კარგავს ძალას მანამ, სანამ ჯერ კიდევ ბუნდოვანია ეს "მომავალი".

ალექსი პეტრიაშვილი - ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრი (ჟურნალი „უოლ სტრიტ ჯორნელ“, 31.5.2014): "პუტინის შესაჩერებლად საქართველ ო ნატო-ს უნდა დაუახლოვდეს"..., "ყირიმსა და აღმოსავლეთ უკრაინაში რუსეთის აგრესიისა და ჩარევისთვის საფასური მაღალი და გრძელვადიანი უნდა იყოს, არ უნდა შემოიფარგლოს მხოლოდ სანქციებით, არამედ უნდა მოახდინოს გრძელვადიანი გეოპოლიტიკური ცვლილების სტიმულირება. ასეთი ცვლილებისთვის, ნატო-მ ახალი მზერა უნდა მიაპყროს საქართველოს ... "ახლა უკვე აშკარაა, რომ საქართველო რუსეთისთვის უიმედობის მიზეზია. მაშინ, როცა დასავლეთი განიხილავს, თუ რა არის უკრაინის კრიზისის გადაჭრის საუკეთესო გზა, ერთი ნაბიჯი ცხადი უნდა იყოს: საქართველოს უნდა მიეცეს საშუალება, შემდეგი ნაბიჯი გადადგას ნატო-ში სრული წევრობისკენ".

გურამ როგავა - ტელეკომპანია „იმედის“ ჟურნალისტი („ფეისბუკის“ გვერდი, 29.5.2014): „წუხელ ქართველი ჟურნალისტები სამშობლოში კიევი-თბილისის რეისით ვბრუნდებოდით, როცა ჩვენი ერთ–ერთი კოლეგა შეუძლოდ გახდა, გონება დაკარგა და რომ არა დათო კაკულიას სწრაფი რეაქცია, ყველაფერი ტრაგედიით დასრულდებოდა. ჩვენი თხოვნით პილოტმა საგანგებო დაშვება როსტოვში განახორციელა. ყველაფრის მიუხედავად, არ ველოდით ასეთ ირონიას რუსი მესაზღვრეებისგან და განსაკუთრებით ექიმებისგან (ჰიპოკრატეს ფიცის იმედად ვიყავით, მაგრამ, როგორც ჩანს, ამათ პუტინის ფიცი აქვთ დადებული). დიდი ხნით ადრე იცოდნენ თვითმფრინავის დაშვების მიზეზი, მაგრამ აეროპორტში სასწრაფო დახმარება ერთი საათის დაგვიანებით მოვიდა. დაწვრილებით რუსების დამოკიდებულებაზე არ დავწერ, ისედაც ხვდებით ალბათ, რა გამოვიარეთ. ექიმები ბორტზე ამოვიდნენ, ქართველებს რუსეთის ტერიტორიაზე შემოსვლის ნებართვა არ გაქვთო, ბევრი გაურკვევლობა იყო, მაგრამ გაგებით მოვეკიდეთ. კიდევ ერთხელ დაგვიდასტურეს, რომ ჩვენი მოძმე, ერთმორწმუნე რუსებისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდე“.

გრიგოლ ბერბიჭაშვილი - ხობისა და ფოთის მიტროპოლიტი (ხობის სამონასტრო კომპლექსში ჩატარებული ქადაგება, 28.5.2014): „როდესაც წინ მიიწევ, სულ უფრო მომძლავრებულია ძალისხმევა ადამიანებში შიშის დათესვის. ჩვენ გვინდა ძლიერ და ნათელ ქვეყანაში, მართლმადიდებლურ წიაღში ცხოვრება და მე ვწუხვარ, როდესაც მართლმადიდებლობას და რუსეთს ერთმანეთთან აიგივებენ. ამას ვერ მივესალმები, რადგან ვერც ერთი ისტორიკოსი ვერ დამისახელებს, რა სიკეთეები მიიღო საქართველომ მართლმადიდებელი რუსეთისგან“.

რასა იუკნევიჩენე - ლიტვის  თავდაცვის თავდაცვის ყოფილი მინისტრი და ნატო-ში ქვეყნის დელეგაციის წევრი (ინტერვიუ გაზეთ „კვირის პალიტრას", 02.6.2014): ჯერჯერობით საკითხი ასე დგას - ნატო-ს ქარტიის მეხუთე მუხლი არ იმოქმედებს იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც ოკუპირებულია. ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ აფხაზეთის ან სამაჩაბლოს დამოუკიდებლობა უნდა აღიაროთ ან ოკუპაციას შეეგუოთ, მაგრამ ალიანსის ზოგიერთი წევრი ჯერაც ფიქრობს, რომ გაუმართლებელია, ნატო-მ თავის რიგებში მიიღოს ქვეყანა ტერიტორიული პრობლემებით. მაპ-ის მოპოვებისას რეალობას თვალი უნდა გაუსწოროთ - ნატო-ში გაწევრიანების შემთხვევაშიც კი ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ვაშინგტონის ხელშეკრულება არ გავრცელდება, განსაკუთრებით კი - მისი მეხუთე მუხლი, რომლის თანახმადაც, ნატო-ს რომელიმე წევრ ქვეყანაზე თავდასხმა მთელ ალიანსზე თავდასხმად ფასდება. თუმცა, ისიც არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ დრო გადის – დღევანდელი მოცემულობა, ავია ის თუ კარგი, შეიძლება ხვალ აღარ იყოს აქტუალური. ოკუპირებული ტერიტორიების აუღიარებლობა, რა თქმა უნდა, ტოპპრიორიტეტია, მაგრამ, ვფიქრობ, უმჯობესი იქნება, საქართველოს დანარჩენი ნაწილი მაინც იყოს ნატო-ს შემადგენლობაში, ვიდრე საერთოდ ალიანსის მიღმა დარჩეთ“.

„კაგებეს“ გაღვიძება ირაკლი ალასანიაში და ანტიქართული შეთქმულება

უკრაინაში საქართველოდან რეკრუტების გაგზავნის შესახებ ევრაზიის ინსტიტუტში აპრილიდან უწყიან

ევრაზიის ინსტიტუტის აღმასრულებელი საბჭოს წევრი ირაკლი ყიფიანი „რეპორტიორთან“ საუბარში არასამთავრობოების ნაწილის მიერ გამოთქმულ ეჭვს ეხმაურება, რომლის თანახმადაც  „რუსთავი 2“-ის კადრების გავრცელებაში ექს-პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილია გარეული.

  "პირველ ყოვლისა, ე. წ. ფარული ჩანაწერების ავთენტურობა უნდა დადგინდეს, მაგრამ ამისგან დამოუკიდებლად შემიძლია ვთქვა, რომ სულაც არ მიკვირს, "რუსთავი 2"-ის მიერ წამოწყებული ეს ავანტიურა. ჩვენ, ევრაზიის ინსტიტუტში, დაბეჯითებით ვიცით, რომ "რუსთავი 2"-ს, ანუ, ჩათვალეთ, რომ "ნაცმოძრაობას" და პირადად მ. სააკაშვილს, დღევანდელი უშიშროების სისტემაში ჰყავთ თავიანთი ინფორმატორები, რომლებიც ოპერატიულად მუშაობენ. შორს რომ არ წავიდეთ, ჩვენს ინსტიტუტთან დაკავშირებულ ინციდენტს შეგახსენებთ - "რუსთავი 2"-მა, კერძოდ, გადაცემა "პოსტსკრიპტუმმა" აპრილის დასაწყისში დააანონსა პროვოკაციული სიუჟეტი, რომელიც ჩვენს ღირსებას შელახავდა (გვიწოდეს "მეხუთე კოლონა"). თუმცა როდესაც ინსტიტუტის ხელმძღვანელმა თავის მეგობართან პირად სატელეფონო საუბარში თქვა, რომ იგი ტელეკომპანიას ამის გამო სასამართლოში უჩივლებდა, დაანონსებული სიუჟეტი ე. წ. "მეხუთე კოლონის" შესახებ, რომელშიც ჩვენი ინსტიტუტი მოიაზრებოდა, რამდენიმე საათში გაქრა "რუსთავი 2"-ის ეთერიდან . გამოდის, რომ ტელეკომპანიას ოპერატიულად მიაწოდეს ინფორმაცია სუს-იდან, რომელიც ჩვენს სატელეფონო მოსმენასაც აწარმოებს.

  გამომდინარე აქედან, ჩვენ მთავრობას საჯაროდ მოვუწოდეთ მეტი სიფხიზლისაკენ, მაგრამ, როგორც ჩანს, ზოგიერთ ხელისუფალს ჩვენი "პრორუსულობა" უფრო აინტერესებს, ვიდრე კარს მომდგარი უბედურება ნაციონალ-ფაშისტების სახით. 

  მეტიც შემიძლია გითხრათ: "ნაციონალები" იმდენად არიან გათავხედებულნი, რომ ისინი უკრაინაში გასაგზავნი ბოევიკების საკითხს ტელეფონით განიხილავენ. მოგეხსენებათ, ამაზე რუსულმა გაზეთმა "იზვესტიამ" ატეხა განგაში და ეს გენერალმა ტრისტან წითელაშვილმა დაადასტურა. მაგრამ ჩვენს ინსტიტუტში ამ ინფორმაციას კიდევ უფრო ადრე ვფლობდით. პირადად მე აპრილის შუა რიცხვებში შევიძინე ახალი სიმ-ბარათი და იმავე საღამოს ჩემთან დარეკა ვიღაც პირმა, რომელმაც საუბარი უკრაინაში რეკრუტების გაგზავნაზე დამიწყო, მას მე ვიღაც ლექსო ვეგონე (შეუძლებელია, რომ ვინმეს იმავე დღეს სცოდნოდა ჩემი ახალი ტელეფონის ნომერი, რაც ნიშნავს, რომ ჩემს მიმართ პროვოკაციას ადგილი არ ჰქონია და უკრაინის თემაზე რეალური საუბარი იყო).  შემიძლია, ჩემთან შემოსული ზარის სატელეფონო ნომერიც დაგისახელოთ: 571562525. იმედია, ხელისუფლება ახლა მაინც დაინტერესდება რეალური "მეხუთე კოლონით" და შესაბამის ზომებს მიიღებს".

 

უკრაინაში საქართველოდან რეკრუტების გაგზავნის შესახებ ევრაზიის ინსტიტუტში აპრილიდან უწყიან

გერმანელები უკრაინაში დასავლეთის პოლიტიკის წინააღმდეგ

მიუხედავად იმისა, რომ დასავლური მასმედია არაობიექტურად აშუქებს უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებს, გერმანიის მოსახლეობა მთლიანობაში არ ემხრობა დასავლეთის პოლიტიკას და მას გერმანიის ინტერესებისთვის მიუღებლად მიიჩნევს.

  გერმანიის საზოგადოებრივი ტელევიზიის  აპრილის თვის გამოკითხვა „დოიჩლანდტრენდი“, რომელიც ავტორიტეტულმა ორგანიზაციამ - infratest dimap  ჩაატარა, ცხადჰყოფს, რომ გერმანიის მოქალაქეთა მხოლოდ 45 პროცენტი უჭერს მხარს, გერმანიამ უკრაინის კონფლიქტში დასავლეთის მხარე დაიკავოს. ამის საწინააღმდეგოდ, 49 პროცენტი ფიქრობს, რომ გერმანიამ შუალედური პოზიცია უნდა დაიცვას.

  მიღებული შედეგი, იმის გათვალისწინებით, რომ გერმანული მასმედია რუსეთის დისკრედიტაციას ეწევა, გარკვეულწილად სენსაციად შეიძლება, რომ მივიჩნიოთ.

  ჟურნალი „შპიგელი“ გამოთქვამს მოსაზრებას, რომ ეს დაკავშირებულია გერმანელებში დომინირებულ ანტიამერიკულ განწყობებთან. მაგრამ ასეა თუ ისე, "დემოკრატიული" დასავლური მთავრობები, როგორც ხშირად ხდება ხოლმე, არ ითვალისწინებენ საკუთარი ხალხების ნებას.

 

   „პოლიტფორუმი“

გერმანელები უკრაინაში დასავლეთის პოლიტიკის წინააღმდეგ