ჩვენი გვერდი "ფეისბუქზე"
პარტნიორები
ტრიბუნა
დიასპორა
02.10.2011
ალექსანდრე ებრალიძის გრანდიოზული პროექტი აბუ-დაბიში და გეგმები რუსეთსა და საქართველოში

ბიზნესმენისა და მეცენატის ალექსანდრე ებრალიძის მტრები – ქართველი კაცისა, რომელმაც 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ გადაწყვიტა, ჩაერთოს რუსულ-ქართული ურთიერთობების დარეგულირების საქმეში და საქართველოს დაეხმაროს სახელმწიფოებრიობის შენარჩუნებასა და ეკონომიკურ განვითარებაში, პერიოდულად ავრცელებენ ხმებს იმის შესახებ, რომ ებრალიძეს რაღაც ფინანსური პრობლემები აქვს. საქართველოში დაიწყეს ებრალიძის გადაწყვეტილების ტირაჟირება პეტერბურგის ცენტრში მდებარე ექსტრა-კლასის სასტუმრო "ტალიონის" გაყიდვის შესახებ. მართლა ფინანსური პრობლემების გამო ჰყიდის ებრალიძე ელისეევის სასახლეს? ამით დაინტერესდა საქმიანი ჟურნალი "Город812", რომელმაც ინტერვიუ სთხოვა მას. ევრაზიის ინსტიტუტი ექსკლუზიურად აქვეყნებს ამ ინტერვიუს ქართულ თარგმანს, თანაც ჟურნალის გამოშვებამდე ცოტა ხნით ადრე.

– მაინც რატომ ჰყიდით „ტალიონს“?

– მოკლედ რომ ვთქვა, მიზეზი ერთია. მოცემული სივრცის ფარგლებში – მხედველობაში მაქვს ეს შენობა, რომელსაც მიწის 0,7 ჰექტარი და 26 ათასი კვადრატული მეტრი უკავია, შეიძლება მხოლოდ სრულყოფა. მაგრამ არ შეიძლება განვითარება. მე კი მსურს განვაგრძო შენება, ვაკეთო ის, რაც საინტერესო და უფრო მასშტაბურია. ამიტომაც დავისახე ისეთი მიმართულება, როგორიც ხის გადამუშავებაა. ამჟამად მიმდინარეობს ქარხნების მშენებლობა, რომელთა საშუალებითაც მე დავიწყებ ხის, ეკოლოგიურად სუფთა სახლების წარმოებას. ორი რიგი უკვე მზად არის, ახლა მესამე შენდება.

– თქვენ ამბობთ, რომ განვითარება აღარ შეიძლება. მაშ რატომ უნდა იყიდოს ვინმემ თქვენი შენობა?

– ჩემი პასუხების ინტერპრეტირებას თქვენ სხვა შინაარსობრივი ფორმით ახდენთ, მე კი სხვა რამ განვაცხადე. მხედველობაში მქონდა ის, რომ განვითარება შეზღუდულია ამ შენობის მასშტაბებით. განვითარება აღარ შეიძლება, შეიძლება მხოლოდ სრულყოფის მიღწევა მართვაში, ბიზნესის სტრუქტურირებაში. ძირითადი საქმე ჩვენ უკვე გავაკეთეთ.

ამ ობიექტის სტრუქტურირების პროცესი 1992 წლიდან მიმდინარეობდა 18 წლის მანძილზე. ჩიჩერინის სახლის მშენებლობის და რესტავრაციის მხოლოდ ბოლო ეტაპზე (ჩიჩერინის სახლი ელისეევის სახლის მიმდებარე შენობაა, ორივე ერთად დღეს შეადგენს „ტალიონს“ – ევრაზიის ინსტიტუტის შენიშვნა), რაც აქ არსებული კომუნალური ბინებიდან ხალხის გადაყვანად გაკეთდა, შესყიდულ იქნა 139 იზოლირებული კომფორტული ბინა. ბოლო დარჩენილ კომუნალურ ბინებში, რომლებიდანაც მოვახდინეთ ხალხის გადმოსახლება, 9 – 10 ოჯახი ერთად ცხოვრობდა, 350 კვადრატულ მეტრზე, არ მოეწოდებოდათ ცხელი წყალი და მათთვის გამოყოფილი იყო მხოლოდ 3 კილოვატი ელექტროენერგია. ჩვენ 1 კვადრატულ მეტრზე დავხარჯეთ 20 ათასი ევრო. ეს შესყიდვის ფასია. ჩვენ უზარმაზარი სამუშაო ჩავატარეთ.

– ვინ არიან ეს „ჩვენ“?

– ჩვენ – ანუ მე, ჩემი მეგობრები, კოლეგები, კოლექტივი. ახლა სხვა ხალხის ჯერი დადგა და ჩვენ წინ მივდივართ, რათა განვაგრძოთ შენება, რათა განვვითარდეთ.

– ხარჯებმა გაამართლა?

– ობიექტი სამ ეტაპად იქნა ექსპლუატაციაში შეყვანილი. პირველი ეტაპი იყო კლუბის გახსნა 1997 წელს, მეორე ეტაპია 2003 წელი, მეორე რიგის და მათ შორის, 29 ნომრის გახსნა. პირველი და მეორე ეტაპების შედეგად, კაზინოს ფუნქციონირებასთან ერთად, ეს მაღალმომგებიანი საწარმო იყო. კაზინოს დახურვისა და მესამე რიგის მწყობრში შეყვანის შემდეგ გაწეული ხარჯების ამოღება შესაძლებელია მხოლოდ გაყიდვის გზით.

– ის, ვინც ამ ობიექტს იყიდის, შეძლებს მოგების მიღებას?

– პასუხისათვის ერთ მაგალითს მოგიყვანთ. ივლისში ჩემთან სტუმრად იმყოფებოდა დელეგაცია აბუ-დაბიდან, ტრანსპორტისა და ტურიზმის მინისტრის ხელმძღვანელობით. ეს ერთი საწარმო და ერთი მინისტრია. მან განაცხადა, რომ ასეთი არაფერი უნახავს მსოფლიოში და შემთავაზა, ავაშენო ასეთივე კომპლექსი აბუ-დაბის ცენტრში. ერთი თვის შემდეგ მე მივიღე ოფიციალური მოწვევა და რუკა, რომელზეც აღნიშნულია მშენებლობისთვის გამოყოფილი მიწა ერთი ჰექტრის ოდენობით, ზღვაზე ხედით. 15 ოქტომბრამდე ჩემს კოლეგებთან ერთად ვეწვევი აბუ-დაბის და, შესაძლოა, დავიწყებთ კომპლექსის მშენებლობას. აი ჩემი პასუხი თქვენს შეკითხვაზე.

– მაშ, უკვე ჩანან თქვენი სასტუმროს პოტენციური მყიდველები?

– სასტუმრო და შენობათა კომპლექსი – ორი სხვადასხვა საკითხია, ამიტომ დღესდღეობით შენობათა კომპლექსი დაყოფილია 20 კადასტრად. შესაბამისად, ეს 20 სხვადასხვა ობიექტია. მოლაპარაკებები მიმდინარეობს ცალკეული სათავსოების გაყიდვასთან, მათ შორის სასტუმრო კომპლექსთან დაკავშირებით. ვფიქრობ, რომ ეს პროცესი სწრაფი არ იქნება, შეთანხმების მიღწევა და მისი სისრულეში მოყვანა ერთიდან ორ წლამდე გაგრძელდება.

– პეტერბურგში აღარაფრის აშენებას აპირებთ?

– ეს ჩემი ოცნებაა – ნულიდან ავაშენო პეტერბურგში ისეთი სასტუმრო კომპლექსი 200–250 ნომრით, რომელიც ფუნქციონალურად იქნება სასტუმრო ბიზნესთან შესაბამისობაში. ამიტომ ჩვენი სამშენებლო კომპანია და რესტავრატორები ცალკე ასაწყობებენ და სათუთად ინახავენ ყველა ფორმასა და ინტერიერის მორთულობას. აუცილებლად ავაშენებ ასეთ კომპლექსს, რათა თაობამ იცოდეს, 21-ე საუკუნეშიც შეგვიძლია ავაგოთ არქიტექტურის ისეთი შედევრები, როგორებსაც აშენებდნენ მე-18 – მე-19 საუკუნეების კორიფეები. შესაძლოა, ეს იქნება ვასილევის კუნძულზე, შესაძლოა, ლახტაზე, მაგრამ აუცილებლად ხედით ზღვაზე.

– ეს უბრალოდ თქვენი ოცნებაა თუ კონკრეტულად უკვე აკეთებთ რამეს ამ მხრივ?

– უკვე ვეძებ შესაფერის ადგილს. მე ყველაფერს საკმაოდ ნელა ვაკეთებ. აი გაგიზიარეთ ახლა ჩემი სურვილი, მაგრამ სურვილიდან მის რეალიზაციამდე დიდი გზაა. ასეთი სურვილი მე მაქვს. დღეს დარწმუნებული ვარ ჩვენს შესაძლებლობებში. ჩვენ ვფლობთ დიდ სარესტავრაციო სახელოსნოებს. ჩვენ შეგვიძლია ნულიდან დავიწყოთ ცარიელ ადგილზე და შევქმნათ შენობები რუსული კლასიციზმის ტრადიციებში ბაროკოს ან გვიანი ბაროკოს ელემენტებით, რომლებიც გადმოსცემენ მეთვრამეტე საუკუნის სულისკვეთებას. დავუშვათ, შერემეტიევის სასახლე ჩვენ აღვადგინეთ ნულიდან, „ტალიონშიც“ ბევრი შემადგენელი ნაწილი განადგურებული იყო და ჩვენ აღვადგინეთ ისინი.

– თქვენი კუთვნილი სხვა უძრავი ქონება პეტერბურგში – მას რა ელის?

– სრულდება ანგლიისკაია ნაბერეჟნაიაზე 1730 წლის სახლის რესტავრაციის შესახებ კონსულტაციები. იქ განთავსდება ჩვენი ცენტრალური ოფისი. თუკი „ტალიონში“ 26 ათასი კვადრატული მეტრი ფართია,იქ – დაახლოებით 7 ათასი კვ. მ. შესაბამისად, ყველაფერი პროპორციულად გადატანილ იქნება ამ ფართზე. ყველაფერი, რასაც ხედავთ „ტალიონში“, განთავსდება იქ. რესტავრაცია, როგორც ვფიქრობ, 2013 წელს დასრულდება.

– გამოდის, რომ პეტერბურგში მხოლოდ ანგლიისკაია ნაბერეჟნაიაზე არსებული პროექტი რჩება?

– დიახ, ჯერჯერობით მხოლოდ ეს პროექტი.

– თქვენი ხის გადამამუშავებელი ქარხანა – ვისთვის მუშაობს იგი, დასავლეთისთვის თუ რუსეთისთვის?

– ქარხანა – უნარჩენო წარმოებაა წელიწადში 140 კუბური მეტრი წარმოების მოცულობით. ნარჩენებისგან ხის გრანულები კეთდება ანუ იგივე ბიოლოგიური საწვავი. პროდუწციის 20 პროცეტამდე რუსეთში იყიდება, 80 პროცენტი დასავლეთ ევროპაში, არაბულ ემირატებში, ტაივანში, შეერთებულ შტატებში, ავსტრალიაში გადის. ხის გრანულების ექსპორტირება ძირითადად ხდება ჩრდილოეთ ევროპაში, განსაკუთრებით დანიასა და შვედეთში.

– თქვენ გახარებთ ფაქტი, რომ ასე ბევრი საზღვარგარეთ გადის?

– წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენი „ლადა“ გადის გერმანიაში. დასვით შეკითხვა: ბევრი გვაქვს ისეთი რუსული ნაწარმი, რომელიც დასავლეთ ევროპაში მიდის ექსპორტზე? სიამაყით შემიძლია განვაცხადო, რომ ჩვენს პროდუქციაზე აბსოლუტური მოთხოვნაა დასავლეთ ევროპასა და თვით შეერთებულ შტატებში, რომელიც ითვლება ხის განსაკუთრებით გამძლე მასალის, ე. წ. ЛВЛ-ის სამშობლოდ. მშენებლობის ტექნოლოგია დასავლეთში ემყარება ჩვენს პროდუქციას, იქ ცხრასართულიანი სახლებიც ხისგან შენდება. ეს კონსტრუქციული მასალა თავისი ხარისხით მეტალს და ბეტონს აღემატება და მათ ნაცვლად გამოიყენება!

– ჩვენთან არ აშენებენ?

– ჩვენთან, სამწუხაროდ, არ არსებობს შესაბამისი სახელმწიფო სტანდარტები, ჩვენ ჯერ კიდევ ვერ მივედით აქამდე ტექნოლოგიურად, ნებართვების მხრივაც.

– ექსპორტი ალბათ უფრო მომგებიანიცაა?

– ეკონომიკური ფაქტორი, ამაში, ეჭვს გარეშე, არის, იმის გათვალისწინებითაც, რომ ფასი ნედლეულზე – ხეზე – ძალზე გაიზარდა, ხოლო მზა ნაწარმზე (ЛВЛ) 30 პროცენტით დაეცა მთელ მსოფლიოში. საერთოდ რომ ვიმსჯელოთ ჩვენს მიერ განხორციელებული რეალიზაციის მაგალითზე, შემიძლია დავადასტურო, რომ დასავლური ეკონომიკა კრიზისულ ვითარებაში იმყოფება. მშენებლობა ხომ ეკონომიკის მდგომარეობის მთავარი მაჩვენებელია. ევროპაში პირველ რიგში გერმანია აშენებს. ჩვენ ასევე აქტიური თანამშრომლობა დავიწყეთ გაერთიანებულ არაბულ საემიროებთან და ტაივანთან. აი სად ჩანს სინათლის სხივი ბნელით მოცულ სივრცეში.

– რუსეთშიც აშენებენ...

– ჩვენთან ძირითადად საცხოვრებელ ფართებს აშენებენ, რომლის რეალიზება იპოთეკური დაკრედიტებით ხდება. ერთი–ორი წლის შემდეგ, როდესაც დადგება იპოთეკური ფულების დაბრუნების დრო დადგება, ჩემი აზრით, მოხდება გარკვეული „გაუგებრობა“. მაგრამ ეს მხოლოდ ჩემი პირადი აზრია.

– და ელიტური უძრავი ქონების ბაზარზე რას იტყვით?

– მე ვიმყოფები ძალზე ვიწრო სექტორში, მე არ გახლავართ ექსპერტი. მე მხოლოდ ჩემი აზრი გამოვთქვი, შესაძლოა, არასწორი. მე იმას ვაკეთებ, რაც შემიძლია. თუკი მიმაჩნია, რომ მე არ ვარ კომპეტენტური რაიმე სფეროში, მაშინ კომენტარს ვერ გავაკეთებ.

– სასტუმროს გუბერნატორის შეცვლის გამო ჰყიდით?

– როდესაც მეკითხებიან, თუ რატომ მიყალიბდება ყველა გუბერნატორთან ნორმალური ურთიერთობა, მე ვპასუხობ ხოლმე – ყოველთვის უბრალოდ ვმუშაობდი. რაც შეეხება გეორგი სერგის ძე პოლტავჩენკოს, ეს წესიერებით გამორჩეული ადამიანია, რომელსაც პირადად ვიცნობ.

– ითვლება, რომ პეტერბურგის ცენტრში ხელისუფლების ხელშეწყობის გარეშე შეუძლებელია შენება, ამაზე რას იტყვით?

– „ტალიონი“ ძალზე რთული ობიექტია. მე არ მსურს განვაგრძო მსგავსი პროექტები ქალაქის ცენტრში. რთულია მათ შორის იმიტომ, რომ ხელისუფლება მუდმივად იმყოფება ქალაქის დამცველთა და საზოგადოებრივ ორგანიზაციათა წნეხის ქვეშ. რომ არ გვქონოდა ხელისუფლების მხარდაჭერა, ამ სახლის რესტავრაცია და რეკონსტრუქცია არასოდეს დასრულდებოდა. არ მესმის, რა ამოძრავებს ამ ხალხს. სხვადასხვა საზოგადო მოღვაწე მოქმედი პროექტების კრიტიკას მხოლოდ პირადი მიზნებისთვის იყენებს, ეს მიზნები ამაღლებული ფრაზებით ინიღბება. საკმარისია ერთი მაგალითი: ყველა კრიტიკოსთაგან მხოლოდ ორი ადამიანი, ბატონები მარგოლისი და მილჩიკი მოვიდნენ ადგილზე. მე მათ აზრს ძალზე ვაფასებ, ამან ჩვენ ბევრ რამეში გაგვიწია დახმარება, საბოლოო ჯამში. სხვა კრიტიკოსები მე თვალით არ მინახავს არც მშენებლობის დაწყებამდე, არც მისი მსვლელობის დროს და არც შემდეგ.

მე ვაკეთებდი იმას, რასაც ვაკეთებდი და მიმაჩნია, რომ ეს საკმარისია. ვფიქრობ, რესტავრაციის ჩვენეული გამოცდილება შეიძლება გამოყენებულ იქნეს, როგორც საპილოტო პროექტი. მე მალე მექნება შეხვედრა ბატონ პოლტავჩენკოსთან, რომელზეც აუცილებლად გავუზიარებ ჩემს მოსაზრებებს ამასთან დაკავშირებით.

– მარგოლისი და მილჩიკი – დამეგობრდით მათთან?

– ისინი თავიანთი საქმის პროფესიონალები არიან. დღეს ჩვენ ვთანამშრომლობთ ერთმანეთთან და იმედი მაქვს, ისინი ჩვენ დაგვეხმარებიან ანგლიისკაია ნაბერეჟნაიას პროექტთან დაკავშირებით. ადრე მინდოდა იქ 12 ათასი კვ. მეტრი, მაგრამ მათ დამარწმუნეს, რომ არ შევცვალო ნაგებობის მასშტაბი და ფორმა. ამიტომ ყველაფერი არსებულ პროპორციებში დარჩება. ეს მათი დამსახურებაა. დიალოგი მათთან ადრე რომ შემდგარიყო, ვფიქრობ, ჩვენ შევძლებდით მეთვრამეტე საუკუნის ფლიგელის შენარჩუნებას „ტალიონში“, რომელიც დავანგრიეთ მისი ძალზე ძველი მდგომარეობის გამო.

– რატომ უფრო ადრე არ დაიწყეთ მათთან დიალოგი?

– მუჰამედი არ მიდიოდა მთასთან, და მთაც არ მიიჩნევდა საჭიროდ მუჰამედთან მისვლას! მაგრამ რაღაც მომენტში ისინი დაახლოვდნენ.

– ქალაქის დამცველებთან კონფლიქტი სახურავზე მოწყობილ ბასეინს უკავშირდებოდა?

– არა მხოლოდ. ერთმა ეგრეთ წოდებულმა „ქალაქის თავმა“ ბრალი დაგვდო იმაში, რომ ჩვენ თითქოს სახლის მთელი ფასადი დავანგრიეთ. ეს პიროვნება ამას პრესაში წერდა, რადიოს საშუალებით იძახდა, თავის თავში ძალზე დარწმუნებული გამოიყურებოდა. ეს საინტერესოა, როდესაც ამგვარი ხალხი გამოდის, დავფიქრდები ხოლმე, ისინი ან არანორმალურები არიან ან ასე ძალიან კარგი მსახიობები. სხვა ახსნა მე არ გამაჩნია. ეს ადამიანი ისე დარწმუნებით ლაპარაკობდა, რომ თვით მე, როდესაც მას ვუსმენდი, ეჭვები დამეწყო, მართლა ხომ არ დავანგრიე იგი?

– ბასეინის შესახებ რას იტყვით?

– ბასეინიც წარმოადგენდა უთანხმოების მიზეზს. მაგრამ ახლა იგი არავის უშლის, ისეა გაკეთებული, რომ არც ერთი წერტილიდან არ ჩანს, ნეიტრალურ ზონაშია, მეთვრამეტე საუკუნის დეკორებთან არ იკვეთება. „ნეიტრალური ზონა“ ნიშნავს, რომ ბასეინი არის ეზოს ვერტიკალურ ნაწილში, სადაც მისთვის სპეციალურად აიგო ფუნდამენტი. არც მარცხნივ, არც მარჯვნივ, არავითარი შენობა არ დგას. მე ისღა დამრჩენია, გავიღიმო და მოვიწვიო ყველა მძაფრად მოლაპარაკე ადამიანი და ვაჩვენო მათ ყოველივე. მაგრამ ისინი არ ჩანან.

– თქვენ აპირებდით საქართველოს პრეზიდენტობას. ეს თქვენი ერთადერთი პოლიტიკური გეგმაა?

– არ არის არავითარი გეგმები, ერთის გარდა – შევეცადო, შევცვალო საქართველოს მოქმედი პრეზიდენტის, გვარად სააკაშვილის ანტირუსული, მეტიც, ანტიქართული პოლიტიკა.

– იცით, როგორ შეიძლება ამის მიღწევა?

– ამისათვის საქართველოს ხელისუფლებამ მე მოქალაქეობა უნდა მომცეს. მაგრამ ისინი სწორად მაფასებენ, იციან, რომ ეს რომ გააკეთონ, ამჟამინდელი ხელისუფლების მარცხი გარდაუვალია.

– და თქვენ ცდილობთ, საქართველოში არსებულ სიტუაციაზე გარედან მოახდინოთ ზეგავლენა?

– არ შეიძლება. ეს არადემოკრატიულია. უნდა მივიღო მოქალაქეობა. მაშინ მექნება ყველა ის შესაძლებლობა, რომელსაც იძლევა საქართველოს კონსტიტუცია. მე შემეძლება თუნდაც ჩასვლა საქართველოში, მე ხომ დღეს იქ პერსონა ნონ გრატა ვარ. საქართველოს პოლიტიკური ხელისუფლების საბედნიეროდ.

თემატური სტატიები
01.05.2010
პარტნიორები
"სკივრი"