ნატო გოგოტაშვილები და ანტირუსული ისტერიის ახალი ტალღა

 მას შემდეგ, რაც ევრაზიის ინსტიტუტმა გამოთქვა დასაბუთებული ეჭვი „რუსთავი 2“-ის კავშირებზე შსს-ში ჩარჩენილ ნაც-მოტრფიალეებთან, სააკაშვილის დეზინფორმაციის მანქანამ კუდი ამოიძუა და ევრაზიის ინსტიტუტის წინააღმდეგ დაგეგმილი ცილისმწამებლური კამპანია შეარბილა.

  კერძოდ, სასამართლო პროცესის თავიდან აცილების მიზნით, გადაცემა „პოსტსკრიპტუმში“ გასულ რეპორტაჟს, ისევე, როგორც ამ გადაცემის ანონსს, მოეხსნა დასათაურება „მეხუთე კოლონა“. მართალია, გადაცემის წამყვანმა, მრავალი წლის მანძილზე რეჟიმის მსახურმა დ. კიკალიშვილმა საკუთარი მოსაზრების ფარგლებში მაინც გაბედა ამ სიტყვის ხსენება, მაგრამ შეურაცხყოფის ადრესატი მან გააბუნდოვანა რეპორტაჟის ავტორის, ნატო (პასპორტის მიხედვით - თენგიზ) გოგოტაშვილის მეშვეობით, რომელმაც რეპორტაჟის დასაწყისში ლამის ნახევარი ქართული ოპოზიციური სპექტრის კადრები დაახვავა და ამრიგად, სასამართლოსთვის სადავო გახადა „მეხუთე კოლონის“ კონკრეტული ადრესატი - გაილანძღა ყველა და თან არავინ. ამიტომ ახლა იურიდიულად „რუსთავი 2“-თან მოდავება უფრო რთულია. თუმცა ჩვენს თვითმიზანს სულაც არ წარმოადგენს სასამართლოში სირბილი, ასე რომ არ იყოს, „რუსთავ 2“-ს 30 მარტს გასული შეურაცხმყოფელი ანონსის გამოც ვუჩივლებდით. მაგრამ ვინაიდან ოდესღაც გავლენიანი ტელევიზია ასე სამარცხვინოდ გახდა იძულებული, საკუთარი გადაფურთხებული აელოკა და ორდღიანი ანონსის შემდეგ რეპორტაჟი აღარ გაუშვა ეთერში, საკმარისად მივიჩნევთ მორალურ გამარჯვებას.

  წინამდებარე შენიშვნის ფარგლებში ჩვენ მოკლედ გავაანალიზებთ „პოსტსკრიპტუმში“ გასული რეპორტაჟის შინაარსობრივ მხარეს. ნატო  გოგოტაშვილი, როგორც ჩანს, გამომდინარე იქიდან, რომ იგი ჟურნალისტობასთან ერთად ითავსებს ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის - ნატოს ე. წ. „საინფორმაციო ცენტრის“ ხელმძღვანელობას (ამიტომაც ეწოდება თენგოს - ნატო), მთელი გაკაპასებით იცავს ნატოს აგრესიას სერბი ხალხის წინააღმდეგ. ნატო გოგოტაშვილის მიერ გაშვებულ სიუჟეტში (იხ. ბმულზე) ავტორი ამართლებს ნატოს აგრესიას სერბი ხალხის წინააღმდეგ იმით, რომ თითქოს კოსოვოში ადგილი ჰქონდა სერბების მხრიდან 50 ათასი ალბანელი ქალის (!) გაუპატიურებასა და ალბანელების გენოციდს. ამ აბსურდის კონკრეტულ წყაროს, რა თქმა უნდა, იგი არ ასახელებს. სამაგიეროდ, თბილისის „კინოს სახლში“ გაშვებულ დოკუმენტურ ფილმს, ნატოს პროპაგანდისტი ნატო გოგოტაშვილი „რუსულ პროპაგანდისტურ ფილმს“ უწოდებს. არადა, შეგვიძლია მივუთითოთ გერმანიის პირველ არხზე გასულ დოკუმენტურ ფილმზეც, რომელშიც ნათლად არის გამოვლენილი მაშინდელი გერმანიის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული სიცრუე სერბების მიერ კოსოვოელი ალბანელების მასობრივი დახოცვასთან დაკავშირებით. ჩვენს ინსტიტუტს, სამწუხაროდ, არც რუსული და არც სხვა დაფინანსება არ გააჩნია, რომ ხელი მიჰყოს მთელი ამ დოკუმენტაციის თარგმნას, მაგრამ ამ ფილმის გერმანულ ორიგინალს მაინც მივუთითებთ: 

 

დღეს საიდუმლოს აღარ წარმოადგენს, რომ 1999 წელს ომი სერბი ხალხის წინააღმდეგ დიდი სიცრუით დაიწყო. ომის მომხრე დასავლელი ლიდერები ახდენდნენ თავიანთი ხალხების დეზინფორმირებას, თითქოს კოსოვოში სერბები ჟლეტდნენ ალბანელებს (აქვე წარმოგიდგენთ 24 მარტს „კინოს სახლში“ გასულ მოკლემეტრაჟიან ფილმს, რომელიც ჩვენ თავად შევადგინეთ უბრალოდ, „იუტუბის“ საშუალებით. დაე მაყურებელმა თავად განსაჯოს, რა დოზით არის იქ „რუსული პროპაგანდა“ და რა კადრებია ნაჩვენები):

 ასე და ამრიგად გახდა შესაძლებელი ნატოს აგრესია სერბეთის წინააღმდეგ - გაეროს და ყველა ლეგიტიმური საერთაშორისო ინსტანციის გვერდის ავლით, რამაც მსოფლიოში სეპარატიზმის გაძლიერებას, ისევე როგორც ანტიმართლმადიდებლურ განწყობებს შეუწყო ხელი - საქართველოს და ჩვენი მართლმადიდებელი რწმენის ინტერესების საწინააღმდეგოდ. ევრაზიის ინსტიტუტმა სწორედ ეს „მესიჯი“ მიაწოდა ქართულ საზოგადოებას, რაც ადგილობრივ „ნატოებს“ გულზე მოხვდათ. სწორედ ევრაზიის ინსტიტუტის მიერ მოწყობილი კინოჩვენებისა და მანიფესტაციის შემდეგ „ნაცმოძრაობის“ ნარჩენებმა გააძლიერეს ზეწოლა ხელისუფლებაზე და ქვეყანაში ანტირუსული ისტერიის გამოწვევას გაათმაგებული ძალებით ცდილობენ. ამ სამარცხვინო საქმეში მათ მხარი აუბა შემთხვევით აღზევებულმა, დასავლური გრანტებით ფერზე მოსულმა, რაღაცის მინისტრმა ალექსი-ბუკა პეტრიაშვილმა. უფრო მეტი,  ზოგადად ზომიერი თავდაცვის მინისტრი ირაკლი ალასანიაც „გარადიკალდა“ და ქვეყანაში ე. წ. პრორუსული ძალების მომრავლებით გამოთქვამს უკმაყოფილებას.

   თუმცა ქართველი ხალხის 90 პროცენტი კვლავ რუსეთთან დაახლოებას ელის და ამ აუცილებლობას ვერავინ გაექცევა - ვერც მინისტრი, ვერც დეპუტატი და ვერც „ნაციონალი“. ევრაზიის ინსტიტუტი სწორედ ხალხის განწყობებს სწავლობს და ამიტომ არის საკუთარ ძალებში დარწმუნებული. რაც შეეხება „რუსთავ 2“-ს, მის სადეზინფორმაციო მანქანას, აღვნიშნავთ, რომ მეთოდები მოუძველდათ და იარაღი დაუბლაგვდათ. საზოგადოებას მოვახსენებთ, რომ „რუსთავი 2“-ის გადამღები ჯგუფი ზუსტად ორი დღის მანძილზე უკან დაგვდევდა, ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით, ყოველი ჩვენი ფეხის გადაადგილებას იღებდა და ჩვენს ნალაპარაკევს იწერდა (ჩვენთან შეთანხმებით). მაგრამ თავიანთ რედაქციაში სხვა ვერაფერი „კომპრომატი“ იპოვნეს, გარდა იმისა, რაც 6 აპრილის ეთერში გავიდა. პირიქით, ევრაზიის ინსტიტუტს დამატებითი რეკლამა გაუკეთდა - ინსტიტუტის ხელმძღვანელი გულბაათ რცხილაძე, „რუსთავი 2“-ის მიერ მომზადებულ სიუჟეტში ამბობს: „დასავლეთი თავად დაშორდა ღმერთს, ღვთის კანონებს და ჩვენ არ გვინდა, რომ საქართველოშიც იგივე მოხდეს“. ამ სიტყვების შემდეგ კი კადრში უჩვენებენ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს, მის უწმინდესობას ილია მეორეს, რუსეთის პატრიარქთან ერთად. უნდა აღვნიშნოთ, რომ ნატო გოგოტაშვილს ალბათ ჩვენი და რუსი ერის პატრიარქების „გაშავება“ უნდოდა, მაგრამ სინამდვილეში ევრაზიის ინსტიტუტის „თეთრი“ პიარი გამოუვიდა.

  ასე გააგრძელეთ, ნატოებო!

 

  ევრაზიის ინსტიტუტის გამგეობა

ნატო გოგოტაშვილები და ანტირუსული ისტერიის ახალი ტალღა

ევრაზიის ინსტიტუტის 24 მარტის აქციის შედეგების შეჯამება

 მაშ ასე, 2014 წლის 24 მარტს, ქართველებმა მოიხადეს თავიანთი მორალური ვალი და სოლიდარობა გამოუცხადეს ერთმორწმუნე, მოძმე სერბ ხალხს, რომელიც 15 წლის წინათ გახდა ჩრდილოატლანტიკური სამხედრო ალიანსის - ნატოს აგრესიის მსხვერპლი. თბილისსა და ბათუმში გაიმართა ევრაზიის ინსტიტუტის მიერ ინიცირებული მასშტაბური აქცია, რომელსაც ბევრი საზოგადოებრივი ორგანიზაცია შეუერთდა, მათ შორის: „ერთიანი საქართველოსთვის მებრძოლთა კავშირი“ (გ.ვანიშვილი), „საქართველოს მშრომელთა კავშირი“ (თ.ჯაფოშვილი), „ახალი ხიდი“ (ს.ქორიძე), „მამულიშვილთა საგვარეულო კავშირი“ (ნ.ბოლქვაძე) და სხვები, მათ შორის, ყოფილი პოლიტპატიმრები. თბილისში შეიკრიბნენ შიდა ქართლის კონფლიქტის ზონის მცხოვრებნი, ასევე მოქალაქეები თელავიდან, საგარეჯოდან და სხვა ქალაქებიდან. აქციის მთავარი ლოზუნგები დაკავშირებული იყო სწორედ სერბულ ტრაგედიასთან და არაფერი ჰქონდა საერთო ევრაზიულ კავშირთან, როგორც ეს ქართულმა მასმედიამ გამოაცხადა. შეკრებილთა მიერ თბილისსა და ბათუმში შემდეგი შინაარსის ტრანსპარანტები აღიმართა: „რატომ არ დაინდეთ სერბი ბავშვები?!“, „ნატო - სეპარატიზმის მხარდამჭერი“, „ნატო - ბოდიში მოიხადეთ აგრესიისათვის!“, „ქართველებს და სერბებს საერთო სიწმინდეები გვაქვს!“... (სავსებით ლოგიკურია, რომ აქციაში მონაწილეობა მიიღეს სასულიერო პირებმა - ეპისკოპოსმა, მიტროპოლიტმა, მეუფე იოანე გამრეკელმა და მამა ნოე გუგუციძემ, რისთვისაც მათ განსაკუთრებულ მადლობას მოვახსენებთ).

  თუმცა როგორც ქართულმა, ისე რუსულმა საინფორმაციო საშუალებებმა საკმარისად გააშუქეს თბილისის და ბათუმის აქციების თანმდევი მოვლენები. უკვე ყველამ იცის, რომ ადგილი ჰქონდა პროვოკაციას და ევრაზიის ინსტიტუტის გეგმების ჩაშლის მცდელობას „ნაცმოძრაობის“ ნარჩენებისა და „ლგბტ-მოძრაობის“ მხრიდან. ამიტომ აღარ შევუდგებით იმის აღწერას, თუ რა და როგორ იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ქართული მასმედია არ შეეცადა, უფრო ღრმად გარკვეულიყო საქმის არსში და ზედაპირული, დილეტანტური შეფასებებით დაკმაყოფილდა (მცირე გამონაკლისების გარდა).

აქციის შედეგები კი ასეთია:

  1. ქართულმა საზოგადოებამ ნაწილობრივ მაინც გაიგო 1999 წლის ნატოს აგრესიის ნეგატიური მნიშვნელობა საქართველოსათვის და მთელი თანამედროვე მსოფლიოსთვის, უკეთ გააცნობიერა მოძმე სერბი ხალხის გულისტკივილი;
  2. „ნაციონალური მოძრაობის“ ნარჩენებმა დიდი რეკლამა გაუწიეს ევრაზიის ინსტიტუტს - აუგორეს მას „შავი პიარი“, რაც ხალხისათვის საძულველი ელემენტების მხრიდან საუკეთესო რეკომენდაციაა;
  3. ასევე თავისდა უნებურად, „ნაცების“ ნარჩენებმა გამოააშკარავეს ის გარემოება, რომ ნატო არავითარ შემთხვევაში არ არის ერთადერთი გზა საქართველოსთვის, არამედ საკმაოდ საეჭვო და სახიფათო ვარიანტია,
  4. „ნაცმოძრაობის“ ნარჩენები აქამდე მიჩვეულნი იყვნენ, რომ ნებისმიერი აქცია, რომელსაც ისინი „პრორუსულის“ იარლიყს მიაწებებდნენ, თავჩაღუნული ხვდებოდა მათ პროვოკაციებს და ისინიც დაუსჯელად გრძნობდნენ თავს. ახლა მათ საკუთარ დაუსჯელობაში სერიოზული ეჭვი შეეპარათ - ხალხი არ წამოეგება „პრორუსულობის“ თემით სპეკულირებას და ფიზიკურ ძალადობას საკადრის პასუხს გასცემს.

  ყოველივე ამას, „ნაცები“, რა თქმა უნდა, ვერ აცნობიერებენ, თავიანთი დაბალი ინტელექტის გამო, მაგრამ კარგად გრძნობენ ინსტინქტების დონეზე. სწორედ ამიტომ გამოაცხადეს მათ ევრაზიის ინსტიტუტი ქვეყნის „მტრად“ და „ფეისბუკზე“ სპეციალური გვერდიც შექმნეს ჩვენი ინსტიტუტის აკრძალვის მოთხოვნით, რაც, რა თქმა უნდა, ანტიკონსტიტუციური მოთხოვნაა. მეტიც, „ნაცები“ და „ლგბტ“ აქტივისტები შეეცადნენ, 25 მარტის საღამოს, ზეწოლის გზით ეიძულებინათ თბილისის ძმები კაკაბაძეების ქუჩის მცხოვრებნი, მოეთხოვათ ევრაზიის ინსტიტუტისთვის ამ ქუჩის 22 ნომერში მდებარე ოფისის დახურვა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი იმუქრებოდნენ, რომ ასეთ ხმაურიან აქციებს ყოველ საღამოს მოაწყობენ ამ ქუჩაზე, სახლისა და ქუჩის ბლოკირებით, რაც, ბუნებრივია, დიდ პრობლემებს შეუქმნის ადგილობრივ მცხოვრებთ. „ნაცების“ და „ლგბტ-საზოგადოების“ მიზანია, ადგილობრივი მოსახლეობა დაუპირისპირონ ევრაზიის ინსტიტუტს.

  ეს არის პირდაპირი ექსტრემიზმი და მოქალაქეებისათვის კონსტიტუციით მონიჭებული უფლებების დარღვევა (უფლება საკუთარ სახლში მშვიდ ცხოვრებაზე, ასევე შეუფერხებელ მუშაობაზე). თუკი მსგავსი შემთხვევა განმეორდება, ევრაზიის ინსტიტუტი უფლებას იტოვებს, საჩივარი შეიტანოს პროკურატურაში და მოითხოვოს „ნაცებთან“ და „ლგბტ საზოგადოებასთან“ ასოცირებული რამდენიმე ორგანიზაციის აკრძალვა და ადამიანის უფლებების დამრღვევ ღონისძიებათა ორგანიზატორების დაკავება და დასჯა. ეს იქნება კიდევ ერთი კონკრეტული შედეგი 24 მარტს ჩატარებული მასშტაბური ღონისძიებისა.

 

ევრაზიის ინსტიტუტის გამგეობა

ევრაზიის ინსტიტუტის 24 მარტის აქციის შედეგების შეჯამება

რატომ ეწინააღმდეგება დასავლეთი უკრაინისგან ყირიმის გამოყოფას?

 დასავლეთი მთელი ძალით ეწინააღმდეგება უკრაინისგან ყირიმის ჩამოცილებას - რა თქმა უნდა,

რატომ ეწინააღმდეგება დასავლეთი უკრაინისგან ყირიმის გამოყოფას?

რუსეთს კიდევ შეუძლია, უკრაინაში სარგებელი ნახოს

  გულბაათ რცხილაძე, სააგენტო „რეგნუმისათვის“: ის, რაც უკრაინაში მოხდა, რუსეთისთვის დამახასიათებელი პასიური საგარეო პოლიტიკის შედეგია. რუსეთში მიჩვეულნი არიან, საქმე დაიჭირონ მხოლოდ

რუსეთს კიდევ შეუძლია, უკრაინაში სარგებელი ნახოს

გ. რცხილაძე: „სრულად ვუჭერ მხარს საქართველოს პრემიერმინისტრის პოზიციას უკრაინის საკითხში“

გაზეთი „ახალი თაობა“ დაინტერესდა ევრაზიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელის, გულბაათ რცხილაძის პოზიციით უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით.

-         ბატონო გულბაათ, როგორ აფასებთ უკრაინაში მიმდინარე პროცესებს?

-         უკრაინაში არსებული განხეთქილება ასახავს ამ სახელმწიფოს თავისებურებას - არსებობს უკრაინელი ხალხის ორი, დაახლოებით თანაბარი რაოდენობით, ნაწილი, რომელთაგან ერთი ნაწილი ორიენტირებულია დასავლეთთან ინტეგრაციაზე, მეორე კი რუსეთზე. მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ უკრაინაში მიმდინარე მღელვარე პროცესები თავისით, გარე ფაქტორების გავლენის გარეშე წარმოიშვა. ყოველივე ხდება უცხო ძალების აქტიური ჩარევითა და მეტიც, მათ დასაწყისში შეგნებულად მიეცათ ბიძგი ქვეყნის გარედან. უკრაინისთვის არაფრის მიმცემი „ასოციაციის“ ხელშეკრულებაზე უარის თქმა პრეზიდენტსა და მთავრობას უკრაინის რეალურმა, პრაგმატულმა ინტერესებმა ათქმევინა - ხელმოწერის შემთხვევაში, უკრაინა არაფერს იღებდა ევროპისგან, სამაგიეროდ, ბევრს კარგავდა რუსეთისგან. მაგრამ დასავლეთი უკრაინას უკვე დიდი ხანია, საკუთარი გავლენის სფეროდ განიხილავს და ამიტომაც სწრაფად ამოქმედდა უკრაინის დესტაბილიზაციის გეგმა, რომლის მოტივი შემდეგში მდგომარეობს: „თუკი უკრაინა არ ემორჩილება დასავლეთს, არ აწერს ხელს ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულებას მისთვის წამგებიან პირობებზე და პრიორიტეტს რუსეთთან კავშირ-ურთიერთობას ანიჭებს, მაშინ რუსეთს უკრაინის სახით ხელში უნდა შერჩეს დესტაბილიზებული პარტნიორი“. ეს არის პროგრამა-მინიმუმი, პროგრამა-მაქსიმუმი კი, რა თქმა უნდა, იანუკოვიჩის დამხობა და კიევში რადიკალურად პროდასავლური ხელისუფლების მოყვანაა. მაგრამ თუ არ გამოდის ეს პროგრამა-მაქსიმუმი, მაშინ პროგრამა-მინიმუმის ფარგლებში დასავლეთი უკრაინის სრულ დესტაბილიზაციას და თვით დანაწევრებასაც არ მოერიდება. ამ გზით  რუსეთს ექმნება დამატებითი დაძაბულობის კერა თავის საზღვრებთან, ასეთ როლს აქამდე სააკაშვილის მონობის უღელში შებმული საქართველო ასრულებდა, ახლა კი ეს ფუნქცია უკრაინამ უნდა იტვირთოს.

-         როგორია რუსეთის როლი ამ პროცესებში?

-         ახლა გულახდილად რომ გიპასუხოთ, ისედაც „პრორუსული“ იმიჯი მაქვს შექმნილი და ჩემი ოპონენტები სულ გადაირევიან, მაგრამ ისევ გულახდილად გიპასუხებთ, როგორც ყოველ ჩვენს ინტერვიუში გპასუხობთ. რუსეთის ქმედება მთელ ამ პროცესებში გაცილებით უფრო ობიექტური, თავშეკავებული და კორექტულია, ვიდრე ე. წ. დემოკრატიული სამყაროსი. დააკვირდით, დასავლეთი რა ხერხებით ცდილობს უკრაინის ხელისუფლებაზე ზემოქმედებას: პირდაპირ კარნახობენ იანუკოვიჩს, რომელი კანონი მიიღოს და რომელი უარყოს, ციხიდან ვინ გაათავისუფლოს, როგორი საშინაო და საგარეო პოლიტიკა აწარმოოს... ამაზე მეტი სუვერენიტის დარღვევა არ არსებობს, მაშინ მართლა სამხედრო ძალა უნდა იქნას გამოყენებული. რუსეთი კი არავითარ ჩარევას არ აწარმოებს, პუტინი ამბობს, რომ მზად არის, უკრაინის ნებისმიერ ხელისუფლებასთან ითანამშრომლოს, ოღონდ, რა თქმა უნდა, საკუთარი ინტერესების დაცვით. რუსეთის ბერკეტი ამ შემთხვევაში ეკონომიკაა. უკრაინას რუსეთის წინაშე დიდი დავალიანება აქვს, პირველ ყოვლისა, ბუნებრივი აირის საფასური აქვს დასაფარი. მაგრამ ეს ბერკეტი რუსეთის ხელში ლეგიტიმურია - რუსეთისაა ეს ბუნებრივი აირი და იმიტომ. უნდა დაუკლებს ფასს, უნდა არ დაუკლებს - ამაზე ვერავინ მოედავება რუსეთს. საკუთარი პროდუქციაზე ფასის დადება არის რუსეთის სუვერენული უფლება. მაგრამ, ვიმეორებ, რუსეთს ჯერ-ჯერობით არ განუხორციელებია ჩარევა უკრაინის საშინაო საქმეებში, პუტინი არ უთითებს იანუკოვიჩს, როგორი კანონები მიიღოს, როგორ მოექცეს ოპოზიციას და ასე შემდეგ. მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ დასავლეთის ჩარევის გაძლიერების შემთხვევაში რუსეთი განზე დადგება. რუსეთი მაქსიმალურად გამოიყენებს თავის ეკონომიკურ ბერკეტებს და კლიჩკოს, იაცენიუკს, ტიაგნიბოკს და მთელ მათ მოფაშისტო გარემოცვას მოუწევს რუსეთთან იმაზე მეტ დათმობებზე წასვლა, ვიდრე იანუკოვიჩი ამას ოდესმე იზამდა.

- სხვათა შორის, ბევრი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია საქართველოს ხელისუფლების თავშეკავებულმა განცხადებებმა და ინერტულობამ. ეს როგორ გავიგოთ?

-         ძალიან სწორი პოზიცია აქვს საქართველოს ხელისუფლებას ამ კონკრეტულ საკითხში. მოვისმინე ღარიბაშვილის კომენტარი დავოსიდან და აბსოლუტურად ადექვატური, აწონილ-დაწონილი განცხადება იყო. საქართველო თავს უფლებას ვერ მისცემს, ჩაერიოს უკრაინის საშინაო საქმეებში, აჰყვეს დასავლეთს ან რუსეთს და რომელიმე ძალის მიმართ გამოხატოს მხარდაჭერა. მშვიდობა და სტაბილობა უკრაინაში - საქართველოს ინტერესებსაც შეესაბამება, ხოლო უკრაინის რომელიმე ნაწილის ნეგატიური განწყობა, როგორც ამას სააკაშვილი აკეთებდა, ჩვენი ქვეყნის ინტერესებს კატეგორიულად ეწინააღმდეგება. ჩვენ უნდა შევხედოთ, რით დასრულდება აღნიშნული კონფლიქტური სიტუაცია და დასკვნები შემდეგ გავაკეთოთ. არავინ გვექაჩება ენაზე, ამიტომ, ოფიციოზის დონეზე, სიტყვების რახარუხზე უარი უნდა ვთქვათ და ოქროს დუმილი ვამჯობინოთ.

- ამერიკის და ევროპის ინერტულობა რაზე მიანიშნებს?

-         მე ვერ ვამჩნევ მათ ინერტულობას, პირიქით, ძალიან აქტიურნი არიან. ის შეიარაღებული დაჯგუფებები, რომლებიც უკრაინის მთელ რიგ რეგიონებში ადმინისტრაციულ შენობებს იკავებენ, პოლიციელებს ცეცხლს უკიდებენ და სცემენ, იმართებიან დასავლური სპეცსამსახურების მიერ. ისეთი დონის ორგანიზება, კოორდინაცია და თუნდაც აღჭურვილობა, როგორიც ფაშისტმა მოძალადეებმა გამოაჩინეს, შეუძლებელია, შემთხვევითი იყოს. ამგვარი საქმეები დილეტანტურ დონეზე ვერ გადაწყდება, ამიტომ გეუბნებით სრული დარწმუნებულობით, რომ საქმე გვაქვს სპეცსამსახურების მუშაობასთან.

აი ამ ძალადობის მიმართ კი დასავლელი დიპლომატები ნამდვილად იჩენენ ინერტულობას - ამას თუ გულისხმობდით, სავსებით გეთანხმებით. ესეც, ბუნებრივია, შემთხვევით არ ხდება და უკრაინის დესტაბილიზაციას, შემდეგ კი იანუკოვიჩის დამხობის მიზანს ემსახურება.

- დადგება თუ არა საქართველო ანალოგიური საფრთხის წინაშე? ამას ექსპერტთა ნაწილი უკვე პროგნოზირებს.

-          საქართველო-რუსეთის ურთიერთობები ჯერ-ჯერობით აღმავალი გზით მიდის, მიუხედავად მთავარი პრობლემების მოუგვარებლობისა. საოცარ გაგებას და მოთმინებას იჩენს რუსეთის პრეზიდენტი, იგი აშკარად აძლევს საშუალებას საქართველოს ხელისუფლებას, ღირსეულად ააწყოს ურთიერთობები რუსეთთან. ამის ფიქრის საშუალებას პრეზიდენტ პუტინის ბოლოდროინდელი განცხადებები მაძლევს (თუნდაც სავიზო რეჟიმთან დაკავშირებული მისი განცხადება რად ღირს!). ამიტომ, ამ ეტაპზე საქართველოს ასეთი საფრთხე არ ემუქრება. საქართველო ევროპასთან „ასოცირებით“ რუსეთის ეკონომიკურ ინტერესებს, უკრაინისგან განსხვავებით, პირდაპირ არ უპირისპირდება (ყოველ შემთხვევაში, რუსეთის ოფიციალური პირები ამ თემაზე საერთოდ არანაირ კომენტარს არ აკეთებენ). მაგრამ, ამავე დროს, უნდა გავითვალისწინოთ, რომ გარკვეული პერიოდის შემდეგ, დავუშვათ, 1 წელიწადში, გამოჩნდება, რომ საქართველო ეკონომიკურად ისევ რუსეთზეა დამოკიდებული და ევროპასთან ხელოვნური „ასოცირება“ მას არაფერს მისცემს. ჩვენს ხალხს სჭირდება ეკონომიკური კეთილდღეობა, სამუშაო ადგილები, ადგილობრივი წარმოების ამოქაჩვა, განსაკუთრებით სოფლის მეურნეობის დარგში - ყოველივე აღნიშნული არ და ვერ მოხდება ევროპასთან „ასოცირების“ გზით, ეს შესაძლებელია მხოლოდ რუსეთთან და დსთ-ს სხვა ქვეყნებთან ერთიან ეკონომიკურ სივრცეში გააქტიურებით, ანუ საბაჟო კავშირში შესვლით. თუ ვინმე სხვაგვარად ფიქრობს, უარჰყოს ეს დებულება ციფრებით, რაც შეუძლებელია. შეუძლებელია იმიტომ, რომ საქართველოს მთავარი სავაჭრო პარტნიორები ვერ ეყოლება ცხრა მთას იქით. ევროპა შორსაა, რაც არ უნდა „ასოცირება“ გავიაროთ მასთან, რუსეთი, აზერბაიჯანი, სომხეთი, თურქეთი, უკრაინა, ირანი, ყაზახეთი არიან ჩვენი რეალური სავაჭრო-ეკონომიკური პარტნიორები და ასეთებად დარჩებიან.

  - როგორია მოვლენების განვითარების თქვენეული პროგნოზი?

-         უკრაინაში არასტაბილობა გაგრძელდება, გადამწყვეტ უპირატესობას ვერც ერთი ძალა მიაღწევს. ბოლო მოვლენებიდან გამომდინარე, ასე ჩანს, რომ სამოქალაქო ომის საშიშროება თავიდან იქნა აცილებული. რუსეთის პრინციპულმა პოზიციამ შეაჩერა დასავლეთის ექსპანსია უკრაინაში, მაგრამ თავად რუსეთი არ აპირებს ჩარევას, რათა სიტუაცია რადიკალურად შემოაბრუნოს. ამიტომ, სავარაუდოა, რომ რუსეთი და დასავლეთი დროებით „დაზავდებიან“ უკრაინის თემასთან დაკავშირებით, თუმცა პრობლემა არასგზით არ შეიძლება, რომ მოგვარებულად ჩაითვალოს - უკრაინა უკვე იქცა დაძაბულობის კერად. ეს ვითარება, პირველ რიგში, რუსეთს არ აწყობს, მაგრამ დროთა განმავლობაში დასავლეთს აუცილებლად შემოუბრუნდება ძალიან ცუდად.

 

„ახალი თაობა“, 1 – 2 თებერვალი, 2014 წ.

გ. რცხილაძე: „სრულად ვუჭერ მხარს საქართველოს პრემიერმინისტრის პოზიციას უკრაინის საკითხში“

წარმართობის „ეროვნული“ და „ლიბერასტური“ შემოტევა ერთნაირად უნდა დაიძლიოს!

წინასაშობაო დღეები საქართველოში წარმართული ნიშნით წარიმართა - სინოდის მიერ წმინდანად შერაცხული ბერი გაბრიელის საფლავს „სურვილების ასასრულებლად“ ხალხის უზარმაზარი ნაკადი მიაწყდა - როგორც ცნობილია, ხალხის მოზღვავება გამოიწვია პარასკევას სახელით ცნობილი მონაზონი ქალის ნათქვამმა, ბერ გაბრიელს ხალხისთვის სურვილების შესრულება ვთხოვეო („დედა პარასკევა“ ბერ გაბრიელს მის სიცოცხლეში ემსახურებოდა და მის ცხოვრებასა და შეხედულებებს აღწერდა). ხალხში გავრცელდა აზრი, რომ აუცილებელი იყო, ბერი გაბრიელის საფლავზე შობის დღესასწაულამდე მისვლა და სურვილების „ჩაფიქრება“, ამიტომაც დიდი და პატარა მცხეთის სამთავროს ტაძრის ეზოში რიგში ჩადგა, ყინვაში. უამრავი ადამიანი საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებიდან და სოფლებიდან მცირეწლოვანი ბავშვებით ჩამოვიდა.

  ფაქტობრივად, ქრისტეშობის ბრწყინვალე დღესასწაულის წინ ადგილი ჰქონდა დიდ წარმართულ „შაბაშს“, რომელიც „დედა პარასკევას“ ერთმა მოუზომელმა ფრაზამ გამოიწვია. „სურვილების ჩაფიქრებამ“ და შობის დღესასწაულამდე ბერი გაბრიელის საფლავზე მისვლის მოსწრების აუცილებლობამ რიგი სასულიერო პირების - მღვდლების გულისწყრომა გამოიწვია. ზოგმა მათგანმა მრევლს „ფეისბუკის“ საშუალებით მწარე სიტყვებით მიმართა. მკითხველთა დიდმა ნაწილმა ამ სიტყვებში მრევლის დაცინვა დაინახა და მღვდლებს სიტყვა შეუბრუნა. ამავე დროს გავრცელდა პატრიარქის ადმინისტრაციის განცხადება, რომელშიც ქართული მართლმადიდებელი ეკლესია ემიჯნება მცხეთაში მოწყობილი „შაბაშის“ ორგანიზატორებს და მრევლს რბილი ტონით შეახსენებს, რომ ლოცვას თავისი ძალა აქვს დედამიწის ნებისმიერი ადგილიდან.

  მომხდარმა ფაქტმა კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ საქართველოში რელიგიურობას მნიშვნელოვანწილად ზედაპირული და რიტუალური ხასიათი აქვს, ხალხში კი ცრურწმენები ფართოდ არის გავრცელებული. მაგრამ საკითხავია, რამდენად არის ხალხი ამაში დამნაშავე, განა საქართველოში არსებული უამრავი ტაძრის კიდევ უფრო მეტ მოძღვარს არ მოეთხოვება ხალხის სწორ გზაზე დაყენება? იქნებ, იმ მღვდლებმა, რომლებიც ახლა „ფეისბუკიდან“ ცინიკურად მოძღვრავენ ხალხს, რაღაც შეცდომები დაუშვეს? მე კი ვიტყვი, რომ მათი მთავარი შეცდომა არასაკმარისი გამბედაობაა. თავის დროზე თითოეულ მათგანს საჯაროდ უნდა ეთქვა, რომ ბერ გაბრიელს ზოგიერთი ისეთი აზრი აქვს თავის ცხოვრებაში გაჟღერებული, რომელიც, რბილად რომ ვთქვათ, შორს დგას მართლმადიდებელი მოძღვრებისაგან - მაგალითად, ერთი პერიოდი ბერი გაბრიელი მრევლს არწმუნებდა, რომ მან იცის საშინელი სამსჯავროს მოახლოების ჟამი და ეს ჟამი ახლოსაა. შემდეგ მან გადათქვა ეს აზრი, რაღაც-რაღაცეები შეიცვალაო... არადა, ნებისმიერმა ქრისტიანმა უნდა იცოდეს, რომ მეორედ მოსვლის დრო არავინ უწყის, თავად ღვთის გარდა, არ იციან თვით ანგელოზებმაც, არც წმინდანებმა, არათუ უბრალო ადამიანებმა: „იღვიძებდეთ უკუე, რამეთუ არა იცით დღე იგი, არცა ჟამი, რომელსა შინა ძე კაცისა მოვიდეს“ (მათე, 25:13), „ხოლო დღისა მისთვის და ჟამისა არავინ იცის, არცა ანგელოზთა ცისათა, გარნა მამამან ჩემმან მხოლომან“ (მათე, 24:36). სახარებაზე საკუთარი აზრის მაღლა დაყენება ალბათ ნაკლებად უნდა იყოს წმინდანობის საფუძველი, მაგრამ ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის სინოდმა სხვაგვარად გადაწყვიტა - მან გაითვალისწინა ბერი გაბრიელის ფანატიკური მიმდევრების სიმრავლე და სწორედ ამ მრევლს დაუკანონა ბერი გაბრიელის წმინდანობა. ამ ფაქტს მაშინ არ გამოუწვევია მღვდლების „ფეისბუკ-კომენტარები“, მაშ ახლა რატომ არიან ისინი ასე აღშფოთებულნი ნაკლებად წიგნიერ ადამიანებზე?! თუმცა ბერ გაბრიელს ერთ დიდ სიკეთეს მაინც ვერავინ წაართმევს: იგი ცხოვრობდა ბერული ცხოვრებით, მარხულობდა, ლოცულობდა, არც ქალებში დადიოდა და არც რაიმე ქონება დაუგროვებია. ხალხში კი დიდი მოთხოვნილებაა ამგვარი სასულიერო პირების მიმართ, რომელთა დიდი დეფიციტია დღევანდელ საქართველოში! ამიტომ ასეთ ბერს უფრო დაუჯერებს ხალხი, ვიდრე სასულიერო პირს, რომელიც, შესაძლოა, სწორად ასწავლის ხალხს, მაგრამ თავისი პიროვნული მაგალითით ნაკლებად მიმზიდველია.

  ასეა თუ ისე, საპატრიარქოს განცხადებას არ ჩაუვლია უკვალოდ, „დედა პარასკევაც“ ცოტა დაცხრა და შეცდენილი მრევლის ნაწილმა ალბათ რაღაც გაიგო. ამასთან, ჩვენი ეკლესიის საჭეთმპყრობელი, პატრიარქი ილია მეორე აშკარად არ ჩამორჩება აქტუალურ პრობლემატიკას. მისი შესანიშნავი საშობაო ეპისტოლე, სხვა საკითხებთან ერთად, ნათლად აღწერს ხელოვნურად განაყოფიერების ამორალობას (ასევე, მკითხველებს რეკომენდაციას ვაძლევთ, გაეცნონ რუსული მართლმადიდებელი ეკლესიის საჭეთმპყრობლის, პატრიარქ კირილის შესანიშნავ საშობაო ინტერვიუს). ამან, რა თქმა უნდა, „ლიბერასტური“ პუბლიკის - ნეოწარმართთა მეორე ფრთის წარმომადგენლების გულისწყრომა გამოიწვია, თითქოს „არაჰუმანურია“ ჩვენი პატრიარქი. ერთ-ერთი „ნაცი“ დეპუტატი გაკადნიერდა კიდეც და პატრიარქს წერილობით მიმართა, ნუ წაართმევთ სუროგატი დედების მიერ გაჩენილი შვილების ოჯახებს რწმენას, რომ მათი ხელოვნურად გაჩენილი შვილი ღვთის წყალობააო. ლამისაა, ცრემლები წამომივიდეს ამ დეპუტატიკის „ჰუმანურობაზე“. მაგრამ პატივცემულო დეპუტატო, იქნებ დაფიქრდეთ იმაზე, რომ ღვთის წყალობაა ბუნების კანონები, თუკი ვინმეს არ უჩნდება ბიოლოგიური შვილი, სუროგატ „დედაზე“ დასახარჯი ფულით, შეუძლია, ბუნებრივი გზით გაჩენილი ბავშვი იშვილოს, როგორებიც სამწუხაროდ, მრავლად არიან საქართველოში, თავიანთი ბიოლოგიური მშობლების მიერ მიტოვებულნი... სუროგატი დედობა და ხელოვნური განაყოფიერება არის, სულ ცოტა, ცხოველობის, პირუტყვობის გამოხატულება - აქაოდა, აუცილებლად საკუთარი ორგანიზმიდან უნდა გადაეცეს ბავშვს გენი, თორემ ისე ბავშვი თურმე არ ბავშვობს! უფრო მეტიც, ჩემი აზრით, ასეთი მიდგომა სატანის სამსახურია! გარშემო არის უამრავი ბავშვი, რომელსაც ოჯახი სჭირდება, დედ-მამის სითბო აკლია, და ამ დროს შენ ბავშვი გინდა, არ იშვილებ არავის და ფულს ხარჯავ არაბუნებრივად ბავშვის „გაკეთებაში“! ყველას თავისი მორალი აქვს, მაგრამ ეკლესიას და პატრიარქს ნუ შეეხებით, როდესაც ისინი ქრისტეს მორალს გვასწავლიან!

  გამოიკვეთა კიდევ ერთი სამწუხარო ტენდენცია: როგორც ჩანს, ნეოწარმართულმა ძალებმა - როგორც „ეროვნული“ განხრით, ისე „ლიბერასტურ“-უცხოეთიდან მხარდაჭერილებმა, სააკაშვილის რეჟიმის კრახით გამოწვეული მცირე პაუზის შემდეგ კვლავ განაახლეს ეკლესიის შიგნით ძირგამომთხრელი საქმიანობა. ახლა ამას უფრო რაფინირებული მეთოდებით აკეთებენ. მაგალითად, გამოიყვანეს ახალი ტიპის „ექსპერტები“, რომლებიც თითქოს მართლმადიდებლურ ფუნდამენტზე დგანან და აკრიტიკებენ, მაგალითად, „რესპუბლიკელებს“, მაგრამ ამავე დროს, საქმე საქმეზე როცა მიდგება, მხარს უჭერენ „დედა პარასკევას“ მოწოდებებს, ამავე დროს კი დადებითად უყურებენ ხელოვნურ განაყოფიერებასა და სუროგატულ „დედობას“. ყოველივე ამას, „თავისუფლების ინსტიტუტისგან“ განსხვავებით, ლამაზად ფუთავენ ქრისტიანული რიტორიკით. ამჟამად მათი გვარების დასახელება მათთვის ზედმეტი რეკლამა იქნებოდა, მაგრამ ევრაზიის ინსტიტუტი, სხვადასხვა ჯურის აგენტურასთან ერთად, ასეთ ტიპაჟებსაც აქტიურად დააკვირდება.

  დაბოლოს, ამდენი ცოდვის შემხედვარეებმა, ჩვენ ყველამ კიდევ ერთხელ უნდა გავიაზროთ შობის დღის სიდიადე - უფალმა არაწმინდა, ცოდვილი ადამიანის ხორცი შეისხა ჩვენი, ადამიანების გადასარჩენად, ჩვენდამი უსაზღვრო სიყვარულით. ეს არის სამყაროში უმთავრესი საოცრება და უდიდესი სიკეთე, რომელსაც ვერაფერი შეედრება და რის რწმენასაც, ქართველებს, იმედია, ვერასდროს წაგვართმევენ!

 

გულბაათ რცხილაძე

წარმართობის „ეროვნული“ და „ლიბერასტური“ შემოტევა ერთნაირად უნდა დაიძლიოს!

ვლადიმირ პუტინის კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი განცხადება

ზუსტად ერთი წლის თავზე, მას შემდეგ, რაც რუსეთის პრეზიდენტმა საქართველოსთვის სავაჭრო ბარიერების

ვლადიმირ პუტინის კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი განცხადება

ს. ლავროვი საქართველოსთან სავიზო რეჟიმის გაუქმების შესახებ

რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სერგეი ლავროვმა დღეს რუს სენატორებს განუცხადა, რომ "რუსეთი საქართველოსთან სავიზო რეჟიმის გაუქმებისათვის მზად არ არის", თუმცა ამავე დროს, აღნიშნა, რომ ვიზების გაცემა საქართველოს მოქალაქეებზე უკვე გამარტივდა. ამის შესახებ სააგენტო "რია ნოვოსტი" იუწყება.
 
მკითხველებს შევახსენებთ, რომ სააკაშვილის ხელისუფლების გადაწყვეტილებით, რუსეთთან დიპლომატიური ურთიერთობები შეწყდა, ხოლო ახალი ხელისუფლება ჯერ-ჯერობით არ აპირებს ამ ურთიერთობების აღდგენას. ასეთ ვითარებაში სავიზო რეჟიმის გაუქმებაზე საუბარი არარეალურია.
ს. ლავროვი საქართველოსთან სავიზო რეჟიმის გაუქმების შესახებ